Erasmus Leipzig

Ultimate post

2008-02-15T08:07:00.003+01:00

Vandaag is het definitief. Heel de week lang bekroop een gevoel me, dat ik alles voor het laatst hier aan het beleven was. And guess what? Naarmate de week vorderde, is het er niet beter op geworden. Nu is het definitief mijn laatste dag hier. En wat gaat Jozefientje nog doen? Iets fijns? Wel ja, als je

wassen & strijken
inpakken
Hausarbeit afwerken
afmelden bij school

onder de noemer 'fijn' kan classificeren, dan kan mijn dag niet stuk!

Bij deze sluit ik deze blog dan ook af. Het is mooi geweest. Maar ik kan niet verderschrijven. Mijn doel was mijn hele erasmusverhaal hier te schrijven, en min of meer is het gelukt. Natuurlijk heb ik slechts (soms dwaze, ik weet het, maar daar ben ik nu eenmaal Jozefien voor) details in de verf gezet, maar dit was het. Mijn beeld op mijn wereld op mijn blog. Nu kom ik terug naar de Belgische wereld, en wordt het terug een veel gemeenschappelijkere wereld. Een gemeenschappelijke blog? Geen idee hoe je daar aan begint, ik wil het ook niet. Op dat vlak ben ik toch een beetje egocentrisch. Ik heb graag dat de mensen die naar mijn blogurl surfen, dat ook doen om mijn hoogstinteressante (natuurlijk, ik weet het wel) weetjes te lezen. Maar... omdat ik toch op z'n minst één diehardikhouvanjozefieneneveneensvanhaarblogfan heb, probeer ik het nog eens met mijn 'gewone' leventje. Of ik het volhoud, of ik überhaupt nog genoeg te schrijven zal weten, dat zullen we wel zien. Maar ik denk het wel.

Ik hoop stilletjes dat mijn erasmusleventje rustig verderkabbelt in mijn Heimatlandje. Dat zal het op z'n minst toch een beetje doen. Ten eerste heb ik -naast de supertoffe mensen die we waarschijnlijk nooit meer gaan zien- fantastische Belgjes leren kennen. We together, Erasmus back. Zo is het, want het staat op mijn blog.

Ten tweede wil ik op z'n minst toch nog een paar buitenlanders terugzien. En dat moet wel lukken.

Ten derde keer ik gegarandeerd nog terug naar Leipzig. 'k Heb hier mijn hart verloren.

En als laatste heeft Erasmus mijn karakter toch wel een beetje gesterkt. Hier heb ik beslist om in België vanalles te gaan ondernemen, wat ik beslist niet gedaan had als ik thuisgebleven was.

Erasmus is goed. 'k Zal het missen.
Maar omdat jullie mij niet op de blogwereld hoeven te missen -anders wordt het hier helemaal een tranendal- geef ik jullie al mijn nieuwe url mee. Nee, hij werkt nog niet, want mijn Erasmus is nog niet voorbij. Nog niet helemaal.
Jozefien houdt niet op!

Putzen

2008-02-14T16:09:00.002+01:00

Het afscheidsfeestje is ondertussen ook voorbij. Het was fijn.
Mijn koffers zijn gepakt. Verre van alles is gepakt, maar de koffers die ik heb, zitten vol. Da's toch ook al iets. 'k Heb voor de laatste keer m'n kamer gepoetst. Om ook iets voor de eerste keer te doen, zo in die laatste dagen: 'k heb het nog nooit zó grondig gedaan zoals nu. Dat mag ook wel, het heeft ongeveer mijn volledige dag in beslag genomen.

Deze avond zal ik geen Leipzigse burger meer zijn. Morgen zal ik geen Leipzigse studentenpas meer hebben. (Of wel? Verwarring alom!)

'k Ben al mijn laatste dingen voor het laatst aan het beleven. En het weer is ook traurig. Maar nu wil ik toch wel graag naar huis.

Nog drie daagjes

2008-02-13T11:08:00.002+01:00

'k Heb gisteren mijn fiets verkocht. Raar hoe pijnlijk dat kan aanvoelen. Ook geprobeerd om mij af te melden van school, maar daarvoor moeten we vrijdag nog eens teruggaan. De bureaucratie niet onderschatten, Jozefien!

Gisteren voor het laatst naar de cinema geweest. Vandaag mijn enige echte afscheidsfeestje.

Je kan het einde bijna ruiken, zo wezenlijk wordt het allemaal.

Valenz

2008-02-12T17:38:00.001+01:00

Mijn Gruppenarbeit is af :)!
Je ziet meteen wie het meest gestresseerd was.

Mislukt...

2008-02-10T10:42:00.000+01:00

Gisteren heb ik Anneleen voor het laatst op Duits grondgebied gezien. Naast haar broek, heb ik nu ook een stoel en een studentenkaart als aandenken. Traditioneel heeft ze een smsje gestuurd dat ze goed thuis is aangekomen. 'k Ga het missen.

's Avonds ben ik -dankzij Greets overtuigingskracht- toch nog het huis uitgekomen, we zouden naar Hunabkú, een Argentinische film gaan kijken. Zouden, want de zaal zat vol, zelfs op de mat vooraan was er geen plaatsje meer voor ons. Dan zijn we maar met ons drietjes -Humberto had ons ook vervoegd, het roosje en ik zijn terug bij elkaar gebracht!- een milkshake -excuseer, MilCHshake- gaan drinken in het Barfussgässchen. Het was nochtans ons doel iets nieuws te ontdekken. Mislukt :)

Wat verder mislukt is:
een foto nemen van Jozefien die sensueel haar milCHshake uitdrinkt

Hier is nochtans het goeie voorbeeld

Nog een mislukking:
Jozefien die romantisch met een roosje op de foto wil staan

Hier is nochtans -alweer- het goeie voorbeeld.

En dan komt het wijze zinnetje van mijn pa weer in mij op:
"je moe hie noh vele leern wi"

Baai zwaai

2008-02-09T11:16:00.000+01:00

Het begint echt te worden. Het einde dan. Erasmus zelf was al heel echt. 't Was fijn. En nu neemt iedereen afscheid. Da's minder fijn.

Ik ben ook bijna aan de beurt. Voor diejenigen, die het nog niet wisten: volgende week zaterdag kun je me weer van dichterbij beter ruiken.

Nooit gedacht

2008-02-08T13:30:00.000+01:00

... dat ik bang kon zijn van een docent. Dat lukt blijkbaar toch.

Maar goed, na vijf uur heen en weer gekoers heb ik mijn Schein. En daar gaat het toch allemaal om.

[Klappen] in de handjes, blij blij blij

2008-02-07T15:58:00.000+01:00

Scheinen, da's precies toch niet gemakkelijk hoor. Gisteren kreeg ik er wel eentje mee, maar dat is niet in orde. Vandaag had ik afgesproken met een andere docent voor een andere Schein om 14u, ik heb daar gewacht, ben net thuis... Niks van. Es hat nicht geklappt.

Ik heb wel zijn gsmnummer, maar zijn toestel stond af (beweert hij... Toen ik om kwart voor drie belde, kwam ik *niet* op de voicemail terecht) en nu mag ik binnen tien minuutjes terug daarheen.
Endlich wird es klappen, denkt de optimist dan.

En dan is de werkdag om. Tegen 19u ga ik Humberto mijn laatste groet brengen - hij vertrekt woensdag. Dus ik heb nog welgeteld een halfuur daar tussenin om mijn groepswerk van morgen voor te bereiden. Klappt's?

Quote

2008-02-06T09:47:00.000+01:00

Albert Einstein zei ooit: "Zeit ist das, was man von der Uhr abliest"

Subliem, vind je ook niet? Daar moet je toch wel een beetje een genie voor zijn.

En dit genie hier heeft nog zes uur Zeit tegen haar laatste examen. Ze kijkt er stiekem wel een beetje naar uit.

Soms vraagt een mens zich af

2008-02-05T11:48:00.000+01:00

Waarom de examens nog steeds niet gedaan zijn. En dan weet de mens het weer. Hij had tijdsgebrek en heeft zelf een paar dagen uitstel gevraagd.

Maar goed, morgen om 16u is het moment der waarheid er. En daarna blijft de waarheid er eigenlijk. Want waarheid verdwijnt nooit zomaar. Waarheid is er altijd, ze wordt alleen soms verdoezeld.

Met deze wijze woorden -waaruit overigens blijkt dat die examens écht snel voorbij moeten zijn, het wordt ongezond- verlaat ik jullie weer.

Info

2008-02-03T12:58:00.001+01:00

Aan alle mensen die mijn adres en telefoonnummer nog niet opgeschreven hebben (schaam op jou!): mocht je denken het nog te kunnen gebruiken, pen het dan als de bliksem over.

Ik word vol-le-dig anoniem.

En Annika zat op het toilet, toen ze verjaarde. Dat moest er toch ook nog eventjes bij.

Erholung

2008-02-02T11:20:00.001+01:00

Gisterenavond zijn we gaan zwemmen. Nog steeds geen foto met onze fantastische Badekappe, misschien een ideetje voor onze afsluiter volgende week. Misschien hé.

Wel foto's van het feestje.

Hoe dans je marginaal op nog marginalere muziek? Neem gewoon een voorbeeld aan MIJ!

En deze: nóg een geslaagde foto, om in het groot boven mijn bed te hangen. Ik heb later geen behangpapier meer nodig.

Céline (La France), Elien (la Belgique), Liesbeth (la Belgique), Anne (Alemagne -komt da tegen!), Helene (Norvège) en Elena (Macédoine -Obstsalat!).

overdreven

2008-02-01T13:20:00.000+01:00

Ligt dat nu aan mij, of vinden jullie drie flatscreentv's op de benedenverdieping ook wat veel? Zolang je dochtertje maar kalm is zeker?

jauchzen und jubeln

2008-01-30T13:37:00.000+01:00

Gisterenavond heb ik opnieuw een Schein gekregen. Deze keer was ik minder teleurgesteld. De docent had eerst de puntenverdeling in vergelijking met de studenten op het bord geschreven:

1-1,7= 8
2-2,7=11
3-3,7=3
4=4
5= 5

Een 1 is dus het beste punt (19/20 in België), een 4 betekent zoveel als 10/20, en een vijf.. tjah, da's dus minder hé. En in de plaats van dan de examens uit te delen, begint hij beide teksten (aangezien het examen opgesplitst moest worden wegens plaatsgebrek, weten jullie nog) te overlopen, en te zeggen waar alle problemen lagen. Nu goed, ik had mijn tekst al eens door een Columbiaan laten nakijken -waar internet toch niet allemaal goed voor is hé- en het bleek wel in orde te zijn. Dit werd bij het overlopen in de klas ook bevestigd. Mijn Schein bevestigde dat trouwens ook. 'k Heb een hele mooie 1,7 gekregen. De docent vroeg of ik tevreden was (o, dat was moeilijk te beantwoorden -of ook niet) en zei dat het maar kleine foutjes waren. Fijn!

Daarstraks ben ik dan met Helene en haar vriend gaan eten in de Mensa, en het was wel duidelijk dat mijn Noors niet zo heel slecht zal zijn. Toen ik zei dat het gerust wel wat moeilijker gemogen had, zei ze dat dat ook bleek uit mijn Note. En anderen hadden het wel een stukje schwerer gefunden. Na gut, als ik de enige ben die daar echt iets was met die Note, dan is dat natuurlijk wel een béétje te begrijpen. Ik ben alleszins benieuwd :)

De docent die gisteren niet aanwezig was, heeft mij teruggemaild. Hij had 's morgens een ongevalletje gehad met zijn fiets, vandaar. Morgen mag ik om mijn Schein gaan in zijn Sprechstunde. "Nichts desto trotz gebe ich dir mein Handynummer für eine Bestätigung ein paar
Stunden davor." Hmmm. Allez dan. Da's codetaal! In plaats van een mailtje van "kom maar af!", wordt het er eentje met "mijn gsmnummer is ...". Waarom ook niet.

Nu goed, ik ga snel terug door naar de les
mijn volgende Schein (hopelijk?) in ontvangst nemen!
Toedeloeh x

nörgeln und quengeln

2008-01-29T12:03:00.000+01:00

Ik wil nu niet zagen of zo, maar doen die docenten dat expres? 'k Heb mijn Schein alweer niet kunnen bemachtigen omdat de docent niet aanwezig was.

En van diegene waarvan ik wel een Schein gekregen hebt, vind ik dat die toch wel vrij gierig geweest is. Ging er niet zo een fabeltje de ronde dat Erasmusstudenten altijd veel punten kregen? Tijd om dit te ontkrachten!

Ok, de eerste zin van mijn bericht klopt niet, besef ik net. Ik wil wel zagen.

Hokus Pokus

2008-01-28T17:47:00.000+01:00

en toen was er meer tijd... 'k Heb voor m'n examen een week uitstel gekregen, waardoor ik wel mijn boek volledig kan lezen. Joehoew!

Vandaag zou ik normaalgezien een Schein krijgen, maar de docente was er niet. Uitleg van de studenten: "ja, ze zal waarschijnlijk deze week rusten, zodat ze tegen de examens genoeg reserves heeft opgebouwd en dan niet ziek valt". Euhmmmmm... Kijk allemaal verwonderd, en zeg met een fantastisch West-Vlaams accent "mohow zèh". Indien nodig nog eens herhalen.

Deze tijd heb ik dan optimaal benut om op koopjesjacht te gaan. Bericht aan Pieter: ik ben een vrouw!
Met dank aan Anneleen voor de fantastische tip.

Ja, vandaag was een goede dag. Ik ben tevreden.

En om lekker clichématig af te sluiten: ik kruip nu in een hoekje, met mijn boekje (al een chance dat mijn bureau juist gepositioneerd staat!)

Hoe overleeft men examens?

2008-01-28T08:56:00.001+01:00

En ja hoor, Anneleen was ook aanwezig op het feestje! Toon deze blog maar eens aan K.! -Dit moest er toch nog bij, nadat ik genadeloos Anneleens foto's afgesnoept heb.

En dan gisteren: de beloning na het leren. IJS natuurlijk.

Hoe professioneel :)
merk ook op: De vloer van Annika is zichtbaar. Dit is een zinnetje op mijn blog wel waard ;o)

Zou het... ?

2008-01-27T08:48:00.000+01:00

Een boek van 412 pagina's. Donderdagnamiddag, vrijdagnamiddag en de volledige zaterdag gelezen. Tot pagina 123 geraakt. Ik heb nog anderhalve dag, m.n. vandaag en morgenochtend. Daarna heb ik les, net zoals de volledige dinsdag, en woensdag is het examen. Ik heb nu niet meteen een mathematisch brein, maar er schort toch iets...

We zullen zien wat het geeft zeker...

Sneeuw!

2008-01-26T11:54:00.000+01:00

Buiten schijnt de zon, prachtig weer. Wat koud, maar dat hebben we voor de blauwe lucht graag over. En er ligt sneeuw! Maar niet buiten. 't Is in mijn kamer te doen. Nadat ik mijn was uitgehangen had, lag er opeens een sneeuwtapijtje.

Mottige papieren zakdoekjes.

Voor degenen die het nog niet wisten, ik ben lomp.

Mvg,
Jozefien

Kotgenootje

2008-01-24T14:46:00.000+01:00

Ik begin steeds meer en meer gehecht te raken aan mijn medebewoonster. Gisteren zei ze aan telefoon: "Ja, maar heb je dan een fietspomp of zo? Mijn band is plat. Nu ja, es könnte misschien ook wel zijn dat mijn band kapot is, want ik heb door een hoop scherven gereden."

Hilarisch, toch?

En ze vond mijn karbonaden in biersaus lekker.

En ze danst behoorlijk goed tango.

En ze vindt dat ik tot eind maart hier moet blijven. Want ik huur toch immers zo lang?!

Jaja, ik vind haar tof, die Annika.

Bibliotheekhorror

2008-01-23T18:33:00.000+01:00

Dag iedereeeeeeeen!

Ik wou al een paar keer iets neerpoten hier, maar het welgekende fenomeen 'examens' gooide steeds roet in het eten.

Wat ik wou vertellen:
invasie van Duitsers in de bibliotheek! Nu kun je wel denken "ha, die Jozefien toch, wat is ze dom. Natuurlijk zie je veel Duitsers als je in *kuch* Duitsland (merk op: door het kuchje werd dit woord extra benadrukt) verblijft". Wel ja... Ik weet het. Ik ben minder dom dan jullie allen vermoeden. Hoera voor mezelf! Maar gisteren wou ik dus studeren in de bibliotheek. Ik ging er vol goede moed heen, en ik vond nog een kastje. Waarschijnlijk van de drie resterenden of zo, maar ja, ik prijsde me gelukkig. Hup hup, trap naar boven, naar de gebruikelijke zaal. In die zaal is er nog een Art zaal (tjah, hoe moet je het anders verwoorden) waar een hele meute studenten hun gading vinden. 10 studenten per tafel, toch wel een vijftiental tafels gok ik. Maar geen plaats. Goed, ik zoek verder. Tussen alle mogelijke boekenrekken zitten nog meer tafels verstopt, waardoor opnieuw een 100-tal mensen kunnen plaatsnemen. Maar Jozefien niet. De moed niet opgevend, de trap omhoog! Tweehonderd plaatsen? Misschien. Trap omlaag, volgende zaal binnen. Een vrije plaats! Maar niet voor mij. Voorbehouden voor mensen met een speciaal soort boeken. En hoewel ik heel speciaal ben, waren mijn boeken dat niet. Zaal doorwandelen, trap omhoog, trap omlaag. Zaal doorkruisen, in de volgende zaal naar links, en je komt op een trappenhal uit. Ik verken onbekend terrein! Trap naar beneden, rechtse zaal, die doorlopen, naar rechts, links, links. Ik vind mijn boek, waar ik trouwens ook naar op zoek was. Fijn. Maar dus geen plaats. Hou er goed de pas in en ga verder. Meer onbekend terrein, nog steeds geen plaats. Zelfs alle vensterbanken waren bezet. Enkele moedeloze Duitsers zaten gewoon midden in de gang, op de grond, moedeloos te wezen. Of misschien ook moedig. Maar ik droop af. Naar huis.

Ik wou nog veel meer vertellen, maar nu is het slaapjestijd! (en kooktijd voor mij)
Tot morgen lieve kindertjes
*kruisje op het voorhoofdje*

Omdat dit woord nog ontbreekt

2008-01-20T10:51:00.000+01:00

Annika zei gisteren dat ze mijn armen (een trui, die alleen bestaat uit mouwen en een rug) saugeil vond.

Annika maakt zich op

2008-01-19T18:59:00.000+01:00

Toen ik nog eens mijn kamer verliet (tot op de gang geraak ik nog net), zag ik Annika haar nieuwe laarzen aandoen. Ze had haar chique rok aan, een zwart truitje met blinkertjes, ze was een beetje geschminkt en had duidelijk de tijd genomen om haar haar goed in de plooi te leggen. Als ik daarop vroeg wat ze van plan was, antwoordde ze dat ze naar een vriendin ging. Daar gingen ze namelijk een hart, een lever en een long opensnijden.

Als dat niet origineel is, weet ik het ook niet meer...

Update

2008-01-18T19:02:00.000+01:00

De eerste keer en de laatste keer dat ik naar een fuif geweest ben tijdens de examens. Het was fijn!

Twee opmerkingen:
1) Nee, dat is geen bh-bandje, dat hoort zo.
2) Ik wil meer blinken dan mijn bierflesje, en daarom krab ik altijd het zilverpapier eraf

Drie kleine meisjes, vrolijk op een rij. Anne, Hannah, Elien
Slingers!!! Als er slingers zijn, ben ik blij!

Ook Elien is blij als er slingers zijn.

Ik ben duidelijk heel wat professioneler blij omwille van de slingers.

Maar het blijst van al waren we met de verkoeling die Patricia ons bracht. (Die vreemde jongen hoort NIET bij ons!)

Die vreemde jongen hoort WEL bij ons (dit is examenhumor, ha!)

En die ook. (Dit is minder examenhumor) Het waren trouwens slingers van slechte kwaliteit! Als je er iemand mee wil kelen, valt dit duidelijk op.

Meer foto's volgen normaalgezien nog (kleine hint aan Anneleen)

Voor de rest is het fijn voor mijn medestudenten vertaling Spaans. Zij kunnen volgende week effectief hun Klausur schrijven. Gejuich alom.

Meer gejuich, want vandaag heb ik mijn eerste Hausarbeit ingediend. Weliswaar de kleinste, maar 'k ben er toch al vanaf hé. Die prof heeft mij teruggemaild, dat ik hem na de volgende Vorlesung nog eens moet aanspreken. Wie weet wil hij een date! Spannend...

Nu, voor hem ben ik eigenlijk niet meer beschikbaar, ik date al met een andere prof... Voor dat vak hou ik dinsdag mijn referaat (verhandeling voor studenten) maar mits ik eigenlijk de enige studente ben... tjah :)

Kras(s)

2008-01-15T17:40:00.000+01:00

Al ooit geweten dat je een examen niet mag beginnen wegens te weinig infrastructuur? Gelukkig behoorde ik niet tot dat deel van de studentikoze bevolking, maar er zijn dus wel degelijk een hoop mensen naar huis gestuurd. Niet genoeg computers om een vertaling te maken? Jammer... We proberen volgende week wel nog eens. En volgende week is dit lokaal door iemand anders bezet? Goh ja, volgend semester dan zeker...

En die studenten slikken dat gewoon hé...

De telefoon

2008-01-15T07:58:00.000+01:00

Gisteren kroop ik om halftwaalf in mijn bedje. Vandaag heb ik examen, dus ik moest toch semi-uitgeslapen voor de dag kunnen komen. Ik was wel niet totaal op m'n gemak, want Pieter had beloofd mij nog eventjes te bellen als hij thuisgekomen zou zijn van z'n werk. Nu ja, er bestaan rare mensen, en wie weet zat hij daar dus nog.

Om drie uur 's nachts ging mijn gsm dan af. Normaalgezien hoor ik dat niet, maar 'k heb toch genoeg gewoeld en mij afgevraagd waar Pieter bleef, om het deze keer wel te horen. En normaalgezien kom ik om drie uur 's nachts niet uit mijn bed, maar voor Pieter wel.

En voor Annika ook blijkbaar. Ze was een beetje zonder sleutel uitgegaan en was bijgevolg een beetje buitengesloten. Nadat ik haar drie keer had proberen binnen te laten - en dat nog altijd niet was gelukt (ik kreeg al vreemde ideeën...) ben ik maar de trap afgelopen om ze zelf binnen te laten. Daar kon ik dus merken dat de deur op slot was. Fijn. Huppel terug naar boven (ik vond eerst mijn sleutel niet, vandaar dat ik Christophe afgescheept had en gezegd dat ik het niet door het raam wou gooien) maar na een kleine paniekaanval was die ook weer terecht.

Iedereen was blij, iedereen was gelukkig. Iedereen, behalve... Jozefien. Die zat nog altijd te denken aan haar vriendje die haar niet opgebeld had. Uiteindelijk heeft ze toch héél kort laten rinkelen. Mocht ze een half verdoolde slaapkop aan de lijn krijgen, die zei dat hij haar graag zag, zou ze immers doodgelukkig zijn. Maar dat gebeurde niet.

Ze kreeg een wakkere Pieter aan de lijn. Hij was net naar huis aan het rijden (rond halfvier ongeveer) en was klaar met zijn werk. Driewerf hoera! Overuren zijn tof! Vooral omdat hij vandaag van 8 tot 19u op een beurs moet gaan staan.

Hier zijn de examens precies minder uitputtend...

Een appelsien is oranje.

2008-01-13T14:06:00.000+01:00

Volledig gefascineerd door ons kweekproject, heb ik bovenstaande zin ingevuld op mijn grammaticaexamen van Spaans. En weet je wat het grappige is? Ik zal daarvoor nog een punt krijgen ook...

Annika ist froh

2008-01-11T09:51:00.000+01:00

Annika huppelt als een dol kalf doorheen het appartement. Ze heeft haar examen bestanden. 'k Ben ook blij voor haar :)

Het gat in de markt!

2008-01-10T22:25:00.000+01:00

Toen Anneleen en ik pauze aan het nemen waren, kwamen we erop uit dat we beiden niet graag appelsienen eten, omdat die zo groot zijn.
Dus hebben we beslist om zelf een soort te kweken van kleine appelsientjes. Veel fijner.

En toen kwamen we dus tot inzicht. Verrekte mandarijnen...

And it goes on

2008-01-09T19:18:00.001+01:00

Mijn zaagmodus staat nog steeds ingeschakeld, en jullie zullen het geweten hebben...

Toen ik vandaag op spreekuur ging bij een docent, om te bespreken wat ik moet kennen voor het examen, zei hij dat ik best één thema neem (eentje dat nog moet komen) en daarover ook ineens maar een boek lees, zodat ik voldoende achtergrondinformatie heb

Right... Als ik dat nu eens een maand vroeger geweten had hé, dan had ik daar helemaal niet zo'n problemen mee gehad. Maar 't is nu nog niet druk genoeg blijkbaar.

Enfin, 'k ga eens naar de bibliotheek, Anneleen gaan vergezellen bij het leren.
Tschau!

Chaos

2008-01-08T19:24:00.000+01:00

Je weet wel dat ik gisteren zei dat er vandaag misschien een examen zou plaatshebben hé. De misschien is op een njet uitgedraaid. Meer zelfs, er was geen les wegens te weinig studenten. De docent en ik zijn dus maar een warme choco gaan drinken.

Voor de rest heb ik vandaag bijna over een duif gereden. En over een mens. De mens had zich verontschuldigd dat hij niet uitkeek, de duif niet. 'k Heb hem dan ook meteen de weg naar het station getoond. De mens, niet de duif.

O ja, 'k weet ook dat ik volgende week dinsdag nog een Klausur heb. Lekker op tijd en zo.
Fijn om te weten: ik heb geen enkel examen tijdens de examenperiode. 't Valt allemaal tijdens de lessen. Waar is mijn geliefde blok?

Examens in zicht

2008-01-07T19:35:00.000+01:00

School is nog maar net begonnen, maar we vlogen er meteen in.
Vandaag heb ik te horen gekregen dat de Klausur (soort examen, maar niet echt, want we hebben nog een écht examen ook blijkbaar) nu zaterdag om 10u doorgaat.
Diezelfde zaterdag heb ik ook een Blocksitzung voor geschiedenis, van 9u tot 16u. Schizofrene Jozefien schiet in actie! Van datzelfde vak heb ik vandaag ook een Seminar gehad, dus kon ik meteen vragen hoe het met mijn examen daarvoor zit. Dat zal doorgaan op woensdag 30 januari, 16u. Mijn schizofrene vriendinnetje vindt dit alweer fijn, want 'k heb dan eigenlijk geschiedenisles van Latijn-Amerika. Voor de inhoud van dat examen moet ik nog eens naar het spreekuur gaan, woensdag, iets voor 16u. Terwijl ik die andere les volg dus.

Vrijdag 1 februari heb ik m'n examen van Spaanse grammatica.
Dinsdag 22 januari heb ik examen vertaling Duits.
En morgen... tjah, morgen heb ik misschién een examen voor taalbeheersing Spaans. En anders is het voor ergens anders in januari.

Zoals je ziet, alles komt op z'n pootjes terecht.
Zennnnn
-en nee, we denken niet aan de twee examens waarvoor ik nog geen datum heb, en ook de vier Hausarbeiten verdring ik uit m'n geheugen. Evenals het vak dat ik zogezegd in België meevolg. En m'n bachelorpaper. Wat is dat, een bachelorpaper?-

Gegroet
stresskieken Jozefien

Percepties op de bus

2008-01-05T20:10:00.000+01:00

Zo comfortabel mogelijk hangen in een bus. Je houding is onnatuurlijker dan die van een acrobaat die een hels nummer uitvoert in Cirque Du Soleil. Na een klein kwartiertje heb je nekpijn, voel je je ribben duidelijker dan je lief is. Je ontdekt spieren, waarvan je niet eens wist, dat die daar hoorden te zitten. Je armen en benen slapen, maar jijzelf? No way. De marteling moet je ondergaan. En hoe.

En dan, opeens, merk je het. Je ruikt een geur, die nog onfrisser is, dan de gemiddelde buslucht. Het kan. Het fenomeen noemt 'scheet'. Je bent omringd door allemaal meisjes. Allemaal mogelijke verdachten die je het ademen bemoeilijken. Je probeert na te denken. Een vrouwenscheet? Misschien is het toch wel een van het andere geslacht. Die drijven waarschijnlijk makkelijk verder op de misselijkmakende lucht. Of misschien... Ja, heel misschien komt de geur van buiten. Mest. De noodzakelijke gedachtensprong naar het Duitste Mist komt vanzelf. Je Duitse kennis wordt snel terug de kop ingedrukt door je Nederlandse gedachtengang. Je mag je hersenen niet overbelasten op zo'n plaats. Mist dus. En bewasemde ruiten.

En dan zak je in een lichte coma. Gered. Voor eventjes.

Twaalf uur op een bus zitten maakt je gek.

Maar we zijn blij dat we 'thuis' zijn.

Erfurtfoto's

2008-01-04T10:50:00.000+01:00

Nu ik nog van snel internet gebruik kan maken, hier nog een klets Erfurtfoto's. Want die zijn blijkbaar nog niet gepubliceerd geweest.

Kerststukken op het water. En eendjes!

De Erfurter Weihnachtsmarkt.

Typische Fachwerkhäuser, met rechtsonder de inwerking van de naam Krämerbrücke. Je weet wel, die enige stenen brug in Duitsland waar huizen op staan

Die, ja...

Ehm... DaF-Leute... Namen? Hoezo namen?

Hoe hebben wij oud op nieuw gevierd?

2008-01-04T10:44:00.001+01:00

Met Erik, Pieter, mezelve, Liesbeth en Filip, én onze geliefde jeansbroek (behalve Erik dan... Hij wou origineel zijn)

Met een grooooooote fles champagne

Hoedjes! En serpentines die pas later op de avond zichtbaar werden.

De obligatoire nieuwjaarsbrief

En vuurwerk. Maar daar hebben we zelf voor moeten zorgen.

Bye Bye België

2008-01-03T09:43:00.000+01:00

Neenee, deze titel gaat niet over de politieke crisis in ons landje. Deze is al even gaan liggen. Het gaat over het feit dat ik morgen met mijn hoopje Belgische Duitslandsfans (hopelijk) op de bus richting Leipzig zit. Maar wees gerust. 't Is niet voor lang meer. Denk ik.

Omdat het morgen oudejaarsavond is...

2007-12-30T13:50:00.000+01:00

Te lezen op de Standaard:

"Oudejaarsvuurwerk Brussel afgelast door terreurdreiging

BRUSSEL - Het traditionele eindejaarsvuurwerk op de Brusselse Kunstberg zal dit jaar niet plaatsvinden.[...]"

og Godt Nyttår natuurlijk

Omdat het vanavond kerstavond is...

2007-12-24T15:25:00.000+01:00

En om eens te kunnen pronken met mijn kennis Noors:

God Jul!

Autoproblemen

2007-12-21T15:09:00.000+01:00

Kakke...

Geneeskundige kracht uitwerking op België?

2007-12-19T14:14:00.000+01:00

Gisteren hebben Liesbeth en ik Probandje gespeeld. Onze longinhoud werd getest. Alles meer dan 100%, dat klinkt dus positief. Qua bloeddruk is het iets minder, maar dat zal wel aan de kou gelegen hebben. En misschien bellen ze mij op voor een andere studie, om te zien of die te hoge bloeddruk met ziekteachtige dinges te maken heeft. Dat ze dat maar laten.

Voor de rest, de vocabulaire van de dag:
de regering = die Regierung
de eed afleggen = einen Eid ablegen
de tweederdemeerderheid = die Zwei-Drittel-Mehrheit
de staatshervorming = die Staatsreform

Nog een prettige dag verder!

Erfurt

2007-12-18T18:15:00.000+01:00

Vrijdagavond was er een fuifje. Niet zo goed, maar dat was niet erg. Ik moest toch vroeg door, want de dag erop ging ik met de Fachschaftsrat van DaF op weekendje naar Erfurt!

Het is de Landeshauptstadt van Thüringen. Dankzij het Sachsenticket kan je daar geraken voor 5 euro de man. Het stadje was gezellig. Kerstmarktjes -waar vind je die niet- fleurden de boel een beetje op. Erfurt is de trotse bezitter van de Krämerbrücke, de laatste stenen brug in Duitsland waar huizen op gebouwd zijn. Als je erop wandelt, merk je er helemaal niets van, het lijkt gewoon een fijn steegje. Maar als je dan een straatje inslaat, kun je de zijkant bekijken, en zie je de Gera eronder vloeien. Eureka, het is écht een brug! Het steegje dat je moet inslaan is heel klein. Klein genoeg om niet te merken dat mensen daarheen gaan, en de groep kwijt te raken. Na gut, Liesbeth en ik hebben onszelf geanimeerd (Anger en Fischmarkt hebben we te vak gezien) en om 19u 's avonds zijn we de rest terug tegen het lijf gelopen. Daarna cafeetje gedaan. Heel leuke mensen leren kennen.

Het weekendje was al snel voorbij, want de volgende dag namen we om 10u de trein terug. Dat was allemaal vrij hectisch, omdat er bepaalde mensen nog Weimar wilden bezoeken, anderen waren om 9u al door, nog anderen gingen om 11u vertrekken enzoverder enzovoort. Het kwam erop neer dat we helemaal alleen achtergelaten waren in de jeugdherberg, en om vier voor tien de trein opstormden om de rest te zoeken. Daar bleken die toevallig nog twee plaatsen over te hebben... Komt da tegen... Dat was alweer een stressmoment, maar eind goed, al goed.
Vooral omdat Annika 's avonds wafels gebakken had :)

Kerstmarkten

2007-12-14T09:43:00.000+01:00

Gisteren hoorde ik West-Vlaams op de kerstmarkt. En nee, het was niet Liesbeth, noch Anneleen. Het waren Bruggelingen. Ze hadden al Keulen, Frankfurt en Dresden aangedaan. Gisteren en vandaag Leipzig, en daarna werd de weg vervolgd naar Berlijn. Precies een pelgrimtocht. Ze houden blijkbaar van de Duitse kerstmarkten. Toch iets heel anders dan de Belgische hé. Dat inderdaad ja. Maar om er zo veel aan te doen. En dan nog ieder jaar... Dan moet je toch al een klein beetje fan zijn hé.

Internet

2007-12-13T11:43:00.000+01:00

Gisteren belde er een man aan, om doodleuk te vertellen dat hij het internet afgesloten had. Omdat Frau B. hier niet meer woonde. Juist ja, 't is niet omdat ik mijn naam op de hare overplakt heb, dat zij hier geen contract meer heeft. En dat wij niet voor dat internet betalen. Rare mens... Enfin, toen ik zei dat ik Untermieterin was, en dat Frau B. hier dus wel degelijk woonde, vond hij dat toch wel een heel moeilijke situatie, maar hij zou het internet opnieuw aansluiten. Dankuwel, meneer.

Aan Griet

2007-12-11T09:30:00.000+01:00

Heute bin ich aufgewacht, habe an dich gedacht und da fiel mir ein, heute muss dein Geburtstag sein! Heppie burzzzzday!

Sommige Duitsers zingen deze 'Engelse' woorden zo, hebben we in de karaokebar in Hamburg gemerkt. Fun!

Denken auf Deutsch

2007-12-11T09:21:00.000+01:00

Gisteren heb ik voor het eerst bewust gemerkt dat ik in het Duits dacht. Twee keer dan nog wel. En toen dacht ik "nein, denke doch auf Niederländisch", maar merkwaardig genoeg ging dat niet. Het gaat de goede kant uit!

Mijn droom die ik mij kan herinneren, was wel in het Nederlands. Daaraan moet dus nog gewerkt worden.

Mijn Spaans begint trouwens een Duits accent te krijgen. Dat moet zeker weggewerkt worden, bah. Sí, señoh.

Hamburg

2007-12-10T10:54:00.000+01:00

Vrijdag tot zondag vertoefde WILMA in Hamburg. En dus ook Jozefien. Waar WILMA is, is Jozefien. Vaak dan toch.

Vrijdagochtend werd om 8u30 afgesproken op een bepaald punt om van daaruit te vertrekken. Toen om 9u10 een meisje nog altijd niet aangekomen was, besloten we om toch te vertrekken. Wachten hoort er bij Erasmustrips altijd bij, maar overdrijven hoeft nu ook weer niet hé. Tot het uitkwam dat het kot van dat meisje op de weg lag. Tien minuten daar geparkeerd, tot die eindelijk afkwam. Van luxe gesproken.

Zes uur later kwamen we in Hamburg aan. Ok, ok, geografie en zo, ik weet het wel. Hamburg is ver. Maar teleporteren, daar hebben ze nog nooit van gehoord zeker? Achtergesteld land!
Enfin, tegen 15u waren we in de hal van de jeugdherberg geraakt. Zo eentje waar ze 's nachts patrouilleren om te zien of de nachtrust gewaarborgd blijft. En eentje waar ze de alcolische dranken afnemen, om zelf uit te kunnen drinken op hun kerstfeestje. Een paar mensen dat die dat letterlijk zo meenden, maar soit. Die hele preek kwam nogal kinderachtig over, en we waren blij als we onze kamer zagen. Daar maakten we onze bedden op. In Italië zijn ze niet gewoon om dekbedden in een hoes te steken, zo ook getuigt Suzanna

Na het avondeten, wat trouwens schrikwekkend hard leek op Mensavoedsel, gingen we de stad verkennen. Hamburg is een havenstad, en dat hebben we geweten. Boten en wind, zo kun je het wel omschrijven.

Daarna een culturele uitstap: Der Dom. Nee, het was geen kerk. Maar qua woord heeft het toch drie gelijke letters. 't Was een kermis.

Het hoogtepunt van Duits plezier.

Daarna gingen we uit op de Reeperbahn. Om een beeld te scheppen: de Amsterdamse walletjes, maar dan met meer seksshops, meer neonreclame, meer sekscinema's, meer, meer, meer ... O ja, en heel veel café's en clubs. Ook clubs waar mannen buiten staan en meisjes binnen roepen om hun "Praktikum zu machen". Oh, wat zijn die Duitsers soms grappig. We zijn echter in een supercool café verzeild geraakt. Rock en karaoke. En het beste van al, al die Duitsers konden zingen. Wat een festijn.

Op weg naar het uitgaansleven op de Reeperbahn. Travestietenshow

De volgende morgen was er iets gepland! Normaalgezien is dat altijd het geval, maar dit weekend was dat een curiosum. De leiders waren niet echt fantastisch goed voorbereid te noemen. Maar soit. Die ochtend zouden kennissen van kennissen van een Wilmaboy ons de stad tonen.

De haven, met Suzanna, Elena en Nicky

De oude Elbetunnel:

Meer haven:

Uitzicht vanop een kerktoren:

Een gebombardeerde kerk

Rond één uur was de Stadtführung voorbij, en hadden we Freizeit. Je bezighouden tot aan het avondeten dus. Heel moeilijk was dat niet. We hebben het centrum wat meer verkend. Net dan was er een parade, plezier alom. Daarna hebben we een beetje naar het meer gestaard, dat eigenlijk geen meer is maar een rivier. De Innenalster.
Humberto (Chili), Elena (Macedonië), Ingrid (Frankrijk), Arnaud (Frankrijk), Suzanna - zonder laken over haar hoofd- (Italië) en Jozefien (België)

Hamburg heeft het grootste aantal millionairs van Duitsland, en in de winkelstraten is dat dan ook duidelijk zichtbaar. Veel te dure kledij, en menselijke etalagepoppen. Laat dat maar eens je job wezen...

Rond 18u avondeten, en daarna werd beslist dat we tegen 21u (of zo?) afspraken om samen uit te gaan. Meer vrije tijd, om daarna vrije tijd te hebben dus.
Dat uitgaan viel een beetje tegen. Een Wilmaboy wou ons per se een dure disco binnenloodsen, omdat hij daar blijkbaar met twee vriendinnen afgesproken had. Na heel veel miserie is onze kamer het afgetrapt.

Het eigenlijke doel van Wilma was de nacht door te trekken, en dan meteen naar de Fischmarkt te gaan. Wij hebben tussendoor geslapen (gelukkig). Die markt is een typische attractie voor toeristen in Hamburg, blijkbaar. Mij leek het nogal gewoon, zoals alle marken, maar dan de merkwaardige uitzondering dat de marktkramers hun klanten uitscheldden en met bananen bekogelden. Waarom niet.

Daarna een stevig ontbijt, en dan richting haven. Een rondvaart van twee uur. De kapitein mompelde en sprak snel, maar wat ik ervan hoorde was soms wel interessant. Voor de rest werd veel uitleg gegeven containers en zo... Voor even was dat fijn, maar dat hoefde niet de hele tijd eigenlijk. Nu ja, waarom ook niet.

Daarna eten zoeken, en dan alweer de bus op. Naar het scheen werd er sneeuwstorm uitgegeven voor Leipzig, maar daar hebben we toch niet veel van gemerkt. Droog en wel thuis aangekomen. Als dat geen leuke afsluiter is.

Les

2007-12-06T13:44:00.000+01:00

Deze morgen ben ik voor de eerste keer Nederlands gaan geven. Om negen uur de tram in, tegen tien uur de bus uit. Makkelijk gevonden, dat wel, maar het leek al het andere eind van de wereld. Bijna België of zo. Een vrouw van ongeveer dertig opent de deur, een kindje van ongeveer drie loopt mij bijna omver. Heel lief dat kind, en het doet alles wat het niet moet. Oooh, wat hou ik van kindjes :)

Dan hebben we ontdekt hoe hard 'nociones' 'nociones' zijn. Heel hard dus. Af en toe kon ze haar kindje berispen in het Nederlands ("Nie goed!" "Nee!") En "alstublieft" en "dankjewel" was ook al algemeen bekend. Na dit aftastend werk begonnen we vol goede moed aan de les Nederlands. In het Spaans dus. Aan een Braziliaanse die bijgevolg Portugees spreekt. Ik verwar haar als ik Duits spreek, maar als beide talen overlappen, komt dat ook wel goed uit... Dit is lastiger dan ik gedacht had, maar een echte uitdaging. Het is wel fijn.

Grr...

2007-12-05T10:56:00.001+01:00

Tina's spiegel is gevallen. Zomaar. Dat ding hing aan de muur, en nu niet meer. De haak is er precies uitgesleurd door de zwaartekracht van de spiegel. Dat moest er nog bijkomen, met al da lomp gedoe.

Alles komt goed

2007-12-05T09:30:00.000+01:00

Gisteren hebben Liesbeth en ik ons referaat beëindigd. Vorige week waren we maar tot in de helft geraakt. Net voor we gisteren de draad opnieuw wilden opnemen, kwam er een meisje vragen of ze ons mocht filmen. Doel: materiaal verzamelen voor haar referaat, interlinguale en interculturele verschillen in voordrachten. Allez, nu zullen die Duitsers denken dat Belgen altíjd zulke coole voordrachten doen. :) Tijdens de voordracht zelf hebben we een paar keer een lach opgevangen. Heel fijn, zo wisten we dat iedereen luisterde, en het was niet zo ver-schrik-ke-lijk saai, zoals de meeste referaten hier. Velen vonden het blijkbaar echt tof wat we deden, want na de les kwam er ons zelfs nog een meisje feliciteren, en zeggen dat ze onze stijl super vond. Dat was fijn.

Het tweede gelukje was de vertalingsles. Die docent is echt niet plezant. Hij doet zijn best wel, maar hij heeft zo iets over zich dat ik niet fijn vind. De meesten eigenlijk. Iedereen kruipt zo hard mogelijk vanachter in het lokaal, hopend dat hij niet moet antwoorden het komende anderhalf uur. Nu, vorige week zondag had die mens mij gemaild dat ik tegen maandag 20u mijn vertaling moest doorsturen. Dat was niet tof. Ik moest mijn referat en een groepswerk maken tegen respectievelijk dinsdag en woensdag, dus had ik eigenlijk gepland om die vertaling te laten vallen. Enfin, dan heb ik die braafjes toch gemaakt, en gisteren gaf hij mij de verbeterde versie af. Heel veel fluoroze naar mijn gedacht, maar het meisje naast mij zei dat het er echt supergoed uitzag. Toen de docent met mij de fouten overloop, en als conclusie had dat het een goeie vertaling was, er alleen maar kleine fouten inzaten, wel ja, toen was ik weer blij.

Meer blijdschap gisteravond. We zijn met een groepje naar de Unikino geweest. Een film uit de jaren 30 speelde. Blijkbaar een hit bij de Duitsers. "Feuerzangenbowle" heette hij. Net zoals een glühweinachtig drankje, dat ze natuurlijk ook verkochten. Voor de film 1,50 euro, na de film 1euro. En daarna gaven ze de rest weg. En dan nog zeggen dat blijven plakken niet goed is. :)

Deze ochtend in de vroegte - in een klein stationnetje, 's morgens ... nee, 't was in mijn mailbox. Een bericht. 't Maakte mij ook wel blij.

Als straks ons Valenzvak nog goed gaat (daarover ging dat groepswerk)... euh, dan geef ik een vat. Misschien. Heel misschien. Nee, waarschijnlijk niet. Dan ben ik gewoon vrolijk. Ja, dat is het.

^^

2007-12-02T16:09:00.000+01:00

De Vlaamse injectie is terug gegeven, en we kunnen er weer voor even tegen. De Weihnachstmarkt vind ik uiteindelijk dan toch gezellig, en niet alleen ambetant druk. Evelyne is vandaag jarig, hip hip hooray for you! De Valenzopdracht is doorgestuurd. Hip hip hooray for me! Maandag hebben we blijkbaar weer vrijaf, het is nl Dies Academicus. Hip hip hooray for me again :) Dan hoef ik niet van Pieters zijde te wijken tot hij weer naar la Belgique gaat. Hip hip hooray for us!

De trappen van vergelijking

2007-11-27T17:03:00.000+01:00

Lomp < lomper < lompst < Jozefien

Mijn oprechte excuses

2007-11-25T10:19:00.000+01:00

Excuseer mij voor het niet-van-mij-laten-horen, maar Jozefien is momenteel tamelijk beschäftigt. Uiteindelijk is het nog maar drie dagen geleden, dat kan dus nog wel door de beugel, maar ik heb pas vanaf dinsdag / woensdag / donderdag meer tijd! En die tijd eindigt dan weer op donderdagnamiddag. Als ik zo lang (zonder dit uiterst interessante bericht dus) niets van mij zou laten horen, zouden jullie verschrikkelijke dingen kunnen veronderstellen. Dit is niet nodig.

Tot binnenkort, voor een deftig bericht!
Jozefien

Happy

2007-11-22T11:32:00.000+01:00

Voor onze vertalingen moesten we onlangs een tekst vertalen, en die doorsturen naar een medestudent. Die korrigeert je tekst dan, en geeft er punten op. Het feit dat Jeannine haar tekst nog altijd niet (en dat al meer dan een week te laat) heeft doorgestuurd, frustreert me wel een beetje, maar dat terzijde. Björn heeft mijn tekst al nagekeken, en 'k ben er wel fier op.

Fazit:

Insgesamt eine gute Übersetzung, da sie von einer Übersetzerin angefertigt wurde, die keine deutsche Muttersprachlerin ist. Inhaltliche Fehler traten nur geringfügig auf. Ausdrucksmängel traten vor allem durch die Verwendung negativ konotierter Lexeme auf (Führer, Erregbarkeiten). Lediglich die Satzstellung deutete an manchen Stellen darauf hin, dass die Übersetzung nicht von einem Muttersprachler angefertigt wurde.

Am Ende des Textes nahmen die Fehler ein wenig zu. Vermutlich lag es aber auch an der konfusen, vielleicht sogar defekten Struktur im Ausgangstext.

Da man den Text ohne weiteres hätte verstehen können, würde die Übersetzung in meiner Bewertung bestehen. Inhaltliche Fehler waren nur geringfügig vorhanden. Alle anderen Fehler haben das Verständnis nicht behindert und sind somit durchaus in einem solchen Fall zu vernachlässigen.

Het feit dat ik toch wel 15% van mijn fouten zelf nog had kunnen corrigeren, verliezen we nu natuurlijk voor eventjes uit het oog. Ik ben blij. Nah.

Running dinner = high speed dinner

2007-11-21T21:43:00.000+01:00

Hallo luitjes!

De running dinner was echt geslaagd. Minder chaotisch dan verwacht, en heel gezellig. Doordat de bus net voor onze neus wegreed, waren we tien minuten te laat bij Annika en Johannes. Maar dat kon natuurlijk erger. We waren twintig minuten te laat bij Petr en Eva. Maar die zaten bij ons samen op de bus. Heel grappig. Die stonden ook te wachten aan de halte waar wij moesten opstappen. En heel de tijd hebben we mekaar zo in het oog gehouden met het idee van "zouden die toevallig ook meedoen?" Toen ze aan dezelfde halte als wij uitstapten, en dan nog eens hun huissleutel bovenhaalden bij nummer 85, was het helemaal duidelijk. Heel handig dat we dus samen waren aangekomen. Hun naam stond namelijk niet op de bel. En een telefoonnummer hadden we ook niet. Maar alles is dus goed gekomen. Als hoofdgerecht zal het waarschijnlijk iets typisch Tsjechisch geweest zijn, aangezien zowel Eva als ook Petr vandaar afkomstig zijn. 't Was een ovenschotel met champignons, room, sauerkraut en aardappelen. Op het eerste zicht lijkt dat een vreemde combinatie, maar het was wel superlekker. Zoals het echte Tsjechen behoort, hadden die veel te veel bier, en dat moest en zou ook leeggedronken worden. Op het laatst de tijd een beetje uit het oog verloren, waardoor we naar ons kot moesten rennen. Twee mensen stonden al op ons te wachten. Maar het academisch kwartiertje was nog niet voorbij, zodus... Een halfuur na ons kwam het laatste team bij ons aanbellen. Annika en ik voelden ons al wat minder schuldig. Iedereen vond ons dessert trouwens lekker. Ze moesten ook wel, nadat we uitgelegd hadden dat het met veel haat klaargemaakt was :) (terwijl we aan het pureren waren, zei Annika dat we moesten denken aan iemand die we niet konden uitstaan, dan ging alles opeens veel krachtiger en sneller).

Nadien zouden alle groepen -en anderen- afspreken in het Beyerhaus. Da's vrij bekend blijkbaar, én op 20m van mijn kot af... Als ik dat nu eens eerder geweten had hé :)

Al bij al een super geslaagde avond, echt leuke mensen leren kennen en zo. Alleen moest ik altijd de politiek van België bespreken.. Maar hoe zit dat nu eigenlijk precies? Ik ben niet meer 100% mee denk ik. Antwoorden zijn heel welkom, dan kan ik ook eens intellectueel overkomen.

Tschüss!

Eisenach II & een dessertje

2007-11-20T09:33:00.001+01:00

Kleine update: allemaal naar Greets blog (staat rechts tussen mijn links). Heel wat mooie en leuke foto's te zien!n

Deze avond is er running dinner. Annika, mijn kotmatinneke, en ik zouden voor het dessert zorgen. Iets dat met het juiste gereedschap waarschijnlijk een kwartiertje duurt (maximum), maar dat hebben wij in drie uur geklaard. Tip: geen perzikken door een zeef duwen. Alles is wel fijn, maar amai...

Alles gaat er (nog) vrolijk aan toe.

Nood aan versterking. Zelfs in de vorm van whiskylikeur...

Jaja, zelfs de citroenen worden met de hand geperst!

We kijken boos naar de perzik(moes)

Morgen meer!

Romantiek in Thüringen: Eisenach

2007-11-19T11:36:00.001+01:00

Gisteren stond er alweer een uitstapje met Wilma op het programma. Deze keer zijn we onze cultuurkennis gaan verrijken in Eisenach. De hoofdstad van Thüringen, de plek waar Luther zijn bijbelvertaling schreef, de geboorteplaats van Bach... Dit idyllische stadje, gelegen in prachtige natuur, zorgt voor heel wat mooie fotoherinneringen.

De Nikolaitor. In de middeleeuwen liep onder deze stadspoort de handelsweg van Krakau naar Frankfurt.

Een indrukwekkende Luther.

Groepsfoto bij onze goeie vriend Martin.

Boterhammetjes in de kou...

Het panorama van bij de Wartburg. Niet echt duidelijk precies hier, maar foto's leven sowieso maar echt in je herinnering hé. Allen daarheen!

De Wartburg.
Nog meer Wartburg (jaja, lekker origineel)

Bach in het donker.

Het Lutherhaus en het Bachhaus hebben we ook bezichtigd. Geen foto's hiervan, om de eenvoudige reden dat je geen foto's mocht nemen. En dan doen we dat ook niet. Wij volgen altijd flink de regels.

O ja, en ook geen foto's van marginaliteiten in de trein. Dat zou ons imago schaden.

Hard labeur

2007-11-17T12:46:00.000+01:00

Volgende week vrijdag heb ik mijn eerste Blocksitzung, m.n. 3 uur in plaats van anderhalf uur les. Terwijl ik de vrijdag normaalgezien geen les heb. Voor datzelfde vak heb ik op een zaterdag nog zo'n Blocksitzung van 9 tot 16u. Ocharme ik.
Gelukkig valt op maandag één les weg (vanwege de blocksitzung), en op dinsdag twee (Betreffende docenten bevinden zich beiden in Latijn-America) Een andere docent zal er ook niet zijn, maar die heeft voor een gastdocente gezorgd. Eén les zal die dag wél normaal verlopen. O ja, en woensdag is er Buß- und Bettag, ein Feiertag der evangelischen Kirche. Vrijaf dus. Misschien valt de week dan al bij al nog mee *wink*

Sneeuw!

2007-11-15T15:00:00.000+01:00

Een kinderhand is snel gevuld. En een twintigjarige is blij als ze sneeuw ziet vallen, terwijl ze zelf op haar gezellige kamer zit, met een warme chocmelk.

Rust heerst boven Leipzig

Stoute politie

2007-11-13T18:34:00.000+01:00

Ondertussen is het algemeen bekend. De politie hier jaagt op arme (letterlijk) studenten, die het verkeersreglement niet volgen. Zo heeft een agent al Anneleens 5 eurobriefje achternagerend, toen dat door een vreselijke windstoot uit de handen gerukt werd. Dit, en de andere vijf euro werden achteraf gelukkig gerecupereerd. Misschien bestaat Erasmusgeluk dan toch.

Om maar te zeggen dat ik vandaag ook geconfronteerd werd met de politie. De kas moet blijkbaar gespijsd worden. Ze stonden trouwens op een andere plaats, dus kijk overal uit, mijn beste Leipzigvriendjes!

Situatieschets: een fietspad waar tegenliggers elkaar kruisen. Werken, waardoor het fietspad eigenlijk geen fietspad meer is. Je moet feitelijk op de stoep fietsen. Na Anneleens aanvaring hebben we echter besloten dat op het voetpad fietsen geen goed idee is. Dat kan je duur (10 euro) te staan komen. Gevolg: iedereen gebruikt het fietspad alsof het wel een fietspad is. Nieuw gevolg: de politie kan daar veel overtreders betrappen. Waaronder mezelf. Nu heb ik een fantastische fiets, met een fantastische dynamo, en een licht dat het de helft van de keren laat afweten. Omdat ik nu eenmaal braaf en plichtsbewust ben, en het eigenlijk gewoon gevaarlijk vond omdat het toch wel donker was, en ik reed waar ik niet hoorde te rijden, stapte ik van mijn fiets af en besloot te voet verder te gaan. Twintig meter verder stond die combi. 'k Had die niet eens opgemerkt. Die agent bekeek mij een beetje scheef, maar hey, ik was flink! Een andere jongen die in de politiewagen zat, haalde wel zijn portefeuille boven...

Dat was dus geluk. Voor hetzelfde geld werd ik tweemaal beboet: eenmaal omdat ik fout reed, en eenmaal omdat mijn licht niet werkt.

Bij deze: dankuwel, stomme dynamo.

Hundert.

2007-11-12T10:11:00.001+01:00

Bij deze de fantastische mededeling dat dit mijn honderdste bericht is. Champagne staat hier niet, Sekt wel. Toch neem ik voldoening met het fotootje alleen.

Voor de rest gaat alles goed hier. Ik ben net ingeschreven voor het Hamburgweekend. Mijn schoenen zijn hersteld. Voor een luttele 5,90 euro kan ik terug mijn laarzen aan. Internet gaat snel! Sinds eergisteren (ik weet het, een dagje te vroeg, maarja...) ben ik aan mijn zwarte Piet begonnen. Hij is extreem lekker. Toen ik Annika probeerde wijs te maken dat dat ongeveer Knecht Ruprecht was, ging ze totaal ni akkoord. Mijn chocolade zag er te vriendelijk uit... Maarja, je kan toch geen chocoladevent er kwaad doen uitzien? Volgens mij smaakt hij dan ook veel minder lekker. Voor de rest regent het, en ik ben nog niet helemaal blut.

Jozefien groet jullie.

Heel wat gesukkel

2007-11-11T14:24:00.000+01:00

Het feestje dus. Gisteren wou ik het er al over hebben, maar internet speelde zooo hard de boeman, dat het einfach unmöglich war, jullie te berichten. Zelfs al had ik in Limburg gewoond, dan nog was internet extreem traag.

Maar enfin, genoeg gezaagd. Het feestje dus. Het was fijn. Je hoefde niet aan te schuiven om binnen te raken. Een curiosum. Je kon zelfs het hachelijke haringgevoel niet ervaren. De ton was groot genoeg. De muziek was écht goed. En de mensen fijn, maar da's nu niet zo uniek.

Internet gaat te traag om foto's te uploaden. Dank voor uw begrip :)

O ja, er was trouwens ook een voorafje bij Greet. Voorafjes zijn altijd fijn. Vooral als Greet dan een altviool heeft. Want dan speelt zij. En dan spelen wij. Vijf uur uploaden heeft het me gekost, maar het is zeker en vast de moeite waard. Zet uw geluid zacht genoeg, en geniet in de mate van het mogelijke.

Vioolplezier

Taalstages, films en geen schoolwerk

2007-11-09T13:55:00.000+01:00

Sinds gisteren is mijn weekend begonnen. Tijd voor schoolwerk dus! Ik heb wel ... vijf zinnen vertaald geloof ik! 's Namiddags heb ik mij voornamelijk beziggehouden met te antwoorden op e-mails. Maar daar kan ik niets aan doen. 't Is meneer Uytterhoeven z'n schuld. Hij heeft een e-mail doorgestuurd van een mens die taalkampen organiseert, en die mens zocht nog lesgevers. En als het over talen gaat, ben ik altijd enthousiast. 'k Heb dus vrij meteen gereageerd. En die man ook. Met als gevolg dat ik mij heb beziggehouden met informatie geven, cv'tje schrijven (ik kan pdf'jes maken, hoera!) enzoverder enzovoort. Heel nuttig allemaal, maar schoolwerk is er niet van gekomen.

Omdat ik dan toch heel de dag binnen gezeten had, ben ik met Anneleen en Elien een Duits-Turkse film gaan bekijken (Auf der anderen Seite. Van dezelfde regisseur als Gegen die Wand). En omdat mijn eindwerk dan toch over Duitse films gaat, vond ik dat ik er nog goed aan deed ook. Ik heb eerder mijn Turks gereactiveerd dan Duits gehoord, maar enfin, de film was écht superhard de moeite. Daarna zijn Elien en ik ons nog gaan bezatten. Bananenmilkshake werkt daarvoor won-der-baar-lijk. En hij was heel lekker.

Vandaag ben ik eindelijk in de bibliotheek geraakt om mijn boek op te halen dat ik besteld had. Jammer maar helaas, 'k was te laat, het boek lag terug in de rekken. Opnieuw bestellen en maandag nog eens gaan kijken. Zo wordt mijn bachelorpaper ook weer uitgesteld.

Vanavond zwemmen, en daarna een Erasmusfeestje. Eindelijk zullen jullie weer foto's zien.

Da-aaaag x

Film & Päckchen

2007-11-06T21:09:00.000+01:00

Maandagen zijn niet zo tof. Het weekend is dan voorbij. En je beseft dat dinsdag een te zware dag is. Je moet te veel voorbereiden. En film kijken bij Anneleen. O ja, dat ook. Opeens wordt de maandag een stukje toffer.

En dan komt dus dinsdag. Volledig voorbereid -hoe kan het ook anders- ga je naar de les. Je hebt er heel wat slaap voor gelaten, but hey, een film kun je toch niet missen! En dan merk je de pünktlichkeit van de Duitsers. Niemand had iets voor dat vak gedaan, een vak waar je begot moet debatteren! Achja. Zo is het leven nu af en toe.

Deze avond was cooler. Annika was al heel lang aan het wachten op een pakje van haar oma. 't Was ondertussen al gearriveerd in het gebouw -het huisnummer is dus wel degelijk vermeld geweest- maar in het gebouw leven nog veel mensen. Op het blaadje stond dat een Aziatische vrouw het aangenomen had, maar die vrouw kan blijkbaar niet zo goed Duits -Annika zei dat op zo'n manier dat ik dacht "oooooh, en ik wel? Hé? Hé? Hé? Maar ik heb deze gedachtengang toch maar niet geuit- en het zou blijkbaar bij iemand anders terechtgekomen zijn. Enfin, deze avond gaat de bel. [historische Präsenz] Ik herken meteen het geluid en doe onze deur open in plaats van de parlofoon op te nemen -van de eerste keer juist *trots*- en daar staat blijkbaar Herr Meyer die toch wel al heel lang een Paket heeft... Geef maar op :) Aangezien Annika zondag al zo aufgeregt was: Mein Päckchen, mein Päckchen, mein Päckchen, mein Päckchen... 'heb ik het ondertussen helemaal verstopt op haar kamer (op haar laptop), maar gelukkig zijn er nog de gele Notizzettel
Weliswaar via een omweg van de badkamer (en dat ze maar ziet dat ze de juiste weg volgt :p) komt ze dan toch bij de 'schat' uit

Pauze!

2007-11-04T15:39:00.000+01:00

Na het Vlaamse intermezzo gaat het leven hier in Leipzig verder. Het leven ging al verder, en het werk heeft zich opgestapeld. Nu neem ik dus pauze met als doel jullie gunstig te stemmen - en pauze te nemen.

Waar zat ik ook alweer met mijn verhaal? O ja, mijn gezinnetje herenigd. Samen gingen we op restaurant en naar het hotel (want ik wist de weg!). We liepen doorheen Leipzig en bewonderden de bezienswaardigheden (ik ben er precies al aan gewoon), vonden we gehakt voor de spaghetti, merkten mijn ouders dat weinig gehakt en veel groenten ook voor genoeg saus kunnen zorgen, kochten we een printer in de Karstadt (enfin, ikke) en zo stapelden de grootse avonturen zich op.

De Faustfiguren in de Mädlerpassage (voor de onwetenden onder ons: die in het zwart)

De bewonderenswaardige fontein in de Karstadt. Interessante wetenswaardigheid: Als hij vijf verdiepingen hoog spuit, moet men achteraf dweilen.

's Avonds trokken Erik, Pieter en ik -aangevuld door Liesbeth en Maurice- naar Café Nebenan, waar we met Robert en zijn vriendjes Tabu gespeeld hebben. Feitelijk geen handig spel met buitenlanders. Je medespelers moeten een woord raden aan de hand van de beschrijving die jij geeft, en jij mag bepaalde woorden niet gebruiken. Ik ben precies niet goed in spelletjes uitleggen, maar het was alleszins plezant. En leerrijk. Nieuwe woordenschat als Schokoladenseite en Kaulquappe worden ondertussen dagelijks door Liesbeth en mij gebruikt (ook al moet je er soms vindingrijk voor zijn).

Aangezien we die avond Robert zagen, konden we meteen vragen hoe we het beste naar Dresden gingen. Maar -verrassing!- Robert en Simon gingen zelf ook de volgende dag. Onze gids hadden we er meteen bij. Met twee Sachsentickets -en dus plaats voor tien personen- ging Robert moedig op zoek naar nog twee andere reizigers om de kosten te minimaliseren. Wij waren immers maar met z'n achten. Mijn pa was nogal achterdochtig, maar zo wordt een treinrit ook een semisociaal gebeuren. En je rijdt goedkoop. Zo'n ticket kost 25 euro en geldt voor 5 personen in Sachsen, Sachsen-Anhalt en Thüringen. Als je dan nog extra mensen vindt die meerijden op jouw ticket, kun je winst maken. Dit lijkt me wel een interessante handel. Uiteindelijk heeft Pieter voor drie euro heen en terug naar Dresden gereden. Fijn! De stad zelf was echt gezellig, en de gids was toppie. Wat wil een mens meer? Ahja, foto's natuurlijk.

Mijn zusje en mijn mama op de trein naar Dresden

Amusement in Dresden. De politieagente links in beeld heeft het ook gefotografeerd met haar digitale camera. Of dat tot de procedure behoort, laat ik in het midden.

Mama, een ministukje papa, Erik, Robert, Anneleen, Pieter, Simon

Meer foto's moet ik jullie momenteel ontzeggen want de batterij was leeg. Tjah, dan heb je dus een nieuwe camera...

Fototoestel... terug!

2007-11-02T09:42:00.000+01:00

Enfin, eigenlijk is het gelogen. Mijn fototoestel is niet terug. Maar het is ook wel een beetje niet-gelogen. Want ik hou niet van liegen. Ik heb opnieuw een fototoestel. Ik heb alleen problemen om mijn Nederlandstalige titel te vormen. Dat komt er nu eenmaal van als je te lang in Duitsland verblijft.

Filip is vertrokken. Treintje genomen, vliegtuigje genomen. Hoe moeilijk kan het zijn? Op zich is die graad sowieso zwaar overschat, maar je moet het ticket kopen ook in rekening nemen. In plaats van een ticket kwam er een Fahrplan uit de automaat rollen. Filip met zijn (foute) papiertje en zijn onschuldigste engelengezichtje de trein op. En het is nodig moeten wezen. Een conductrice kwam voorbij en 'broebelde' vanalles in het Duits. Daarop deed Filip alsof (dit is natuurlijk heel belangrijk, want hij kent de Duitse taal als... als een taal die hij heel goed beheerst) hij geen Duits verstond en 'broebelde' vanalles in het Engels. De vrouw liet hem gewoon met rust. Bij deze is de cursus 'hoe rijd ik zwart in het buitenland?' afgerond.

Gisteren heeft mijn gezinnetje zich herenigd in Leipzig. Zelfs de Sint (in vorm van cadeautjes) is meegebracht geweest. Bij deze is het bewezen, ik ben superbraaf geweest. Zelfs in Duitsland weet hij mij te vinden.

Dankzij het nieuwe fototoestel kan ik jullie overladen met puberfoto's!
Jozefien en haar beer

voor meer beer, check deze blog later

Fototoestel... weg!

2007-10-30T19:44:00.000+01:00

Catastrofale update: momenteel kan ik jullie niet meer aantonen hoe mijn verduitsingsproces verdergaat. Mijn fototoestel gaat een eigen leven leiden in Berlijn... Jammer...

2007-10-30T17:41:00.000+01:00

O nee, pas drie dagen na mijn vorig bericht dat ik nog iets laat horen. Ik kreeg al klachten. Maar het is ook zo druk momenteel. Zondagavond kwam m'n ventje, vergezeld door Simon, aan in Leipzig. Ik was nog maar net klaar met m'n boodschappen, en schoonmaken, wassen en strijken hadden de rest van mijn dag verorberd. Gevolg: ik moest nog schoolwerk doen toen beide heren hier aankwamen. Gelukkig was Simons bioritme zo in de war dat hij meteen in slaap viel, dan kon ik rustig mijn werk doen. Pieter sliep niet, maar ik veronderstel dat hij dat niet zo onbeleefd vindt. Ze hadden trouwens heel veel gerief bij. Een valies voor Liesbeth, een beertje voor mij, heel veel chocolade (Sint-Maarten is bijna in het land!) en nog veel meer bier. Om uit te delen natuurlijk. Die arme Duitsers kennen alleen maar pils. En Hefe. Maar niet veel meer.

Een paar uur later zijn we richting station vertrokken. Daar zagen we Robert -die had z'n papa's verjaardag in Prag gevierd- en Filip. Daarna hebben we op mijn kot nog een fles Sekt gekraakt (dat hebben die Duitsers wel!) en Pieter bracht Simon en Robert naar hen thuis, en kon daar ondertussen zijn auto gratis parkeren. Want een gratis parkeerplaats in centrum Leipzig... Not...
Enfin, dan hebben we Filip gedropt in zijn hotel, en zijn wij ook huiswaarts gekeerd.

Gisteren hebben Pieter en Filip de stad verkend terwijl ik heel voorbeeldig naar de les ging. 's Avonds gekoehandeld met Liesbeth, Filip, Robert, Simon, Pieter et moi-même. Het was wel fijn.

Vandaag veel te veel les gehad. Ik wacht op Pieter en Filips "thuiskomst", want zij hebben Berlijn verkend. Wat is het leven toch spannend... Ik zou jullie nog graag verblijden met enkele fotootjes, maar ik geloof dat Pieter m'n digicam meeheeft op zijn dagtrip. Of ik heb het ergens verkeerd gelegd.

Liefs,
Jozefien

Lomp

2007-10-27T12:33:00.000+02:00

Na het strijkijzergeval, dit: ik heb mij tijdens het koken in mijn vinger gesneden. En het bloedt door mijn plakkertje heen! (Dit om de ernst van mijn uiterst zware ongeval te laten blijken) Het mes was mogelijk nog scherper dan de algemeen bekendere Belgische variant. Ik ben vandaag lomp. En we zijn nog maar middag. Bij deze: hopelijk tot binnenkort!

Er is voor alles een eerste keer

2007-10-27T10:53:00.000+02:00

Dus ook om je te verbranden aan een Duits strijkijzer. Het was even warm als de algemeen bekendere Belgische variant.

Semesteranfangparty

2007-10-26T21:28:00.000+02:00

Gisteren was er de Semesteranfangparty. Allen daarheen! Dat dachten we toch. Vooraf had ik een paar mensen uitgenodigd op mijn kot, en zoals zo vaak, was dat de fijnste tijd. Je blijft dan natuurlijk veel langer hangen dan gepland, en als je uiteindelijk toch aan je fuifzaal aangekomen bent, besef je dat er daar veel te veel volk is en druip je af. Als het goed meezit, naar een cafeetje, anders naar huis. Alleen de twee zusjes van de Stefan -ik en Helene- behoorden tot de moedige eerste groep. Na een fijn oponthoud in Barcelona (de bar, n.v.d.r.) zochten we verdere warmte op. Die van ons bedje.

Van links naar rechts:
Jarek (Polen), Simone (Italië - in Duitsland zonder -e), Anneleen (België), Greet (zie Anneleen)
O ja, vinden jullie ook niet dat die rode lamp eruit ziet alsof die omgekeerd hoort te hangen? Het is maar een idee hé... Maar nu ziet dat er precies zo'n nachtlampje uit dat aan het plafond gekleefd is.

Stefan -of schrijf je Stefen...- (Polen) en Helene (Noorwegen). Jeg heter Jozefien! O ja, Stefe/an zag er niet constant zo begaaid uit... Het was gewoon het moment.

Hierbij laat ik het momenteel, want internet heeft weer zijn identiteitscrisis en pest mij ermee.
Tschüssi!

Norsk

2007-10-24T20:01:00.000+02:00

Hallo meine Damen und Herren,

bij deze wil ik meedelen dat ik vanaf nu ook Noors leer. Helene (al op deze blog vermeld bij de spelletjesavond en het kuscheln) was gisteren en vandaag bezig over het feit dat ze haar les moest voorbereiden omdat ze dus Noors unterrichtet. Gisteren had ik gedacht dat het om privélessen zou gaan, maar aangezien ze vandaag weer daarover begon, heb ik een beetje navraag gedaan. Blijkt nu dat zij in de Brühl lesgeeft, aan een kleine dertig man, en mij! Ik heb al twee weken Unterricht verpasst, maar ik denk niet dat dat echt problematisch is. Nu, de uitspraak heeft iedereen al geleerd, en da's nu ook wel niet onbelangrijk te noemen, maar ik veronderstel dat ik dat in privéunterricht wel nachholen kann. Jeg heter Jozefien :)

Morgenmiddag eet ik met Robert in de Mensa. Oh ja, Liesbeth, naast Essen 1, 2, 3 en de Spezialitäten hebben ze bij de 'Cafetaria' ook slaatjes! Simon zou nu toch naar Leipzig komen, samen met Pieter. Waar hij zal slapen, vraag ik me wel nog een beetje af, want in dat weekend zit Robert ook een beetje in Praag. Maar dat zullen we morgen dus wel bespreken. 's Avonds is er ook de Semesteranfangparty in het Kulturbundhaus. Aangezien we de Semesterauftaktparty (wat dus totaal hetzelfde betekent, maar gewoon een ander feestje was) gemist hebben, omdat je twee uur moest wachten eer je binnen mocht, zijn we op de vooravond van morgen (dit is logisch) al total aufgeregt.

Bis bald!

Berlijn

2007-10-22T11:02:00.000+02:00

Een vermoeiend, cultureel inspirerend en vooral heel tof weekend. Zo kun je Berlijn wel omschrijven. De gidsen wisten allerlei interessante wetenswaardigheden, de bende was plezant. Ziehier enkele foto's:

De obligatoirische muur. Enfin, obligatoir om een foto te nemen natuurlijk. Niet anders obligatoir.
De socialistische wijze om elkaar te begroeten

De jeugdherberg. Stilte na 22uur!

WILMA!
Checkpoint Charlie.
en om af te sluiten: panorama van de stad

Tijd voor sluikreclame!

2007-10-19T10:33:00.001+02:00

Daaarstraks surfte ik wat in het wilde weg, en ik kwam op de Nekkanachtsite uit. Uit gezonde nieuwsgierigheid keek ik even rond bij de wedstrijden, en wel meerbepaald bij "kies uw favoriete liedtekst". Daar merkte ik dat Floor Deroo ondertussen ook al ambieert om liedjes te schrijven. 't Is een Iepers meisje, een jaartje ouder dan ik, en een fantastische poëte. Ik ben fan! Mochten jullie zin hebben haar naar de meeste stemmen te helpen -de tekst van de winnaar wordt op muziek gezet-:
klik op volgende link > linkerkolom "kies uw favoriete liedtekst" > De ontdekkingsreiziger

Yihaa en zo

2007-10-19T09:24:00.001+02:00

Hallo!

Ik kan jullie het heuglijke nieuws vertellen dat mijn Stundenplan -bijna- in orde is! Dit mag op heel wat Yihaa-geroep onthaald worden. Laten we stapsgewijs het Yihaa'en opbouwen.

woensdag ben ik bij Herrn Höpken geweest, een prof van de faculteit geschiedenis. In zijn seminar zijn 30 Teilnehmer toegelaten, en een meisje wenste me, toen we stonden te wachten -daarmee vullen we helaas heel wat tijd hier-, heel veel succes toe om nog daarbij te geraken. Die man was echter súpersympatiek, en zonder veel problemen mocht ik mijn toekomstige Geschichtemedestudenten vergezellen. Er was nog een klein probleem, omdat je voor een Note zotte dingen moet doen en bijgevolg 9 studiepunten krijgt, maar dat hebben we goed opgelost. Na de lessen maakt hij voor mij een mondeling proefwerk, en zo krijg ik er zes. Heel flexibel, die man.

Yihaa!

Dankzij Herr Höpken kan ik de woensdag nu toch mijn geschiedenis van Spaans meevolgen. Eerst had hij een ander Seminar voorgesteld, maar dat kwam mij niet super goed uit. Die mens was echt een geschenk uit de hemel.

Yihaaa!

Zes studiepunten, hmmmm... Voor taal en cultuur van Duits heb ik in totaal zes studiepunten nodig, maar in België is dat opgesplitst in literatuur en geschiedenis. Meneer Rooms heeft mij gered met het antwoord dat zes studiepunten op zich goed genoeg zijn. Zelfs vijf was al ok. Als je in totaal maar aan genoeg studiepunten uitkomt, is alles in Ordnung.

Yihaahaahaa!

Dankzij het verlichtende antwoord van meneer Rooms heb ik ontdekt dat ik dus vakken mag laten vallen. Ik zal zien wat geschiedenis geeft, maar normaalgezien laat ik mijn literatuurvak -van een veel antipathiekere vrouw- vallen. Enfin, 'k ben momenteel wel van plan om al die lessen mee te volgen, want ze geeft plezant les (dat is een vrij hard unicum hier... Vorlesungen zijn écht Vorlesungen) en de materie is interessant. Maar voor het examen zal ik waarschijnlijk passen...

Yihaahaahaaa!

Ik ben veel te oplossingsminded geweest: voor taal en cultuur van Spaans krijg ik de woensdag ook 6 credits, maar die krijg ik ook bij literatuur. Aangezien die laatste centraal rond onze conversaties werkt, kan ik misschien daar nog een vrijstelling uit de brand slepen. Die lessen ga ik sowieso alletwee volgen, want die leken me super.

Yihaahaahaahaa!

Enfin, nu wacht ik alleen nog op een antwoord van de heer Rodríguez, of ik toevallig ook vertalen mag volgen bij hem. Spaans-Duits was alleszins zot moeilijk, maar ik veronderstel dat ik er veel van kan leren. Dus gaan we ervoor en zien we ook eens wat de andere richting geeft (als ik er nog bij mag natuurlijk)

Tot hier mijn schoolverslag. Zodat het niet lijkt dat we hier alleen maar uigaan. Nee hoor, gisteren hadden we wel de intentie om de Moritzbastei onveilig te maken, maar anderhalfuur in de kou aanschuiven... daarvoor hebben we toch wel braafjes gepast. We zijn rustig iets gaan drinken, zodat ik vandaag met volle moed kan

blogverslagjes schrijven
om de échte Unikarte gaan... Byebye Übergangskarte
nog maar eens naar het Bürgeramt gaan
op zoek gaan naar "cursussen" van docenten. Die maken er een spelletje van om hun materiaal zo moeilijk mogelijk te verstoppen. Fun!
de bibliotheek verkennen
mijn cursussen een beetje bijwerken (o ja hoor!)
gaan zwemmen met Anneleen. We hebben ons voorgenomen sportief te worden!
vroeg in m'n bedje kan kruipen (daar is volle moed absoluut noodzakelijk) want morgenvroeg vertrekken we naar Berlijn!

O ja, en de uitsmijter van vandaag -der moet toch iets leuks in deze blog staan-:
Een doordenkertje voor de germanisten onder ons: Liesbeth voelde zich heel lood toen we met twee Duitse meisjes aan het praten waren.

Goeiemorgen!

Gelukkige verjaardag Anneleen!

2007-10-17T10:38:00.000+02:00

En speciaal voor mijn lievelingszusje:

Nathan (ohne Titel)

2007-10-17T08:35:00.000+02:00

Gisterenavond zijn Anneleen en ik de bloemetjes gaan buitenzetten in de "neue Szene"
Malvin kon niet mee naar binnen wegens uitverkocht, maar een fotootje bij het uithangsbord kon er wel nog vanaf.

In het gebouw zelf wilden we heel hard weten wat het woord "gordijn" nu weer was, dus hebben we er maar voor geposeerd, en gehoopt dat een Duitser zich het woord zou laten ontvallen. And guess what, 't is gelukt!

Het was allemaal zo gezellig (het stuk was écht fantastisch, ook al heb ik er bijlange niet alles van verstaan) dat we achteraf nog iets gaan drinken zijn. Toen we de kaart zagen, besloten we ons idee te veranderen in iets te eten. De warme Apfelstrudel was dan ook délicieux.

die sächsische Schweiz - deel II

2007-10-15T09:32:00.000+02:00

verdere update van de foto's van gisteren.

Trein in, trein uit, trein in... en hier vond Liesbeth nog een plaatsje:

De wandeling die we volgden was soms zwaar... Trapjes op, meer trapjes op, rotsje op, rotsjes door...

Maar het uitzicht was wel wonderbaarlijk

die sächsische Schweiz

2007-10-14T23:06:00.001+02:00

Vandaag zijn we met WILMA (nee, echt geen vrouw, vraag het maar aan de conducteur!) naar de sächsische Schweiz geweest. Om 6u30 het bedje uit (oh, wat deed het pijn), snel ontbijten -warme müsli is echt lekker!- en naar het Hbf rennen om op tijd, m.n. 7u20, in de West- (nee, niet Ost-)halle te staan. Rond 8u vertrokken we dan richting Dresden, waar we een overstap maakten om uiteindelijk bij een van de mooiste nationale natuurparken van Duitsland uit te stappen. Ondertussen had Nicky al afgehaakt wegens acute Krankheit (het was nochtans de moeite!) dus hebben Liesbeth en ik er een tête-à-tête van gemaakt - met 69 anderen. Hier enkele (internet gaat te traag) fotootjes... Puur genieten!
Bij deze foto blijft het zelfs momenteel... Een "unable to upload image" versiert mijn scherm. Naja...

Na een treinrit van drie uur heen, en drie uur terug (nogal wiedes) met tussendoor een wandeling die al bij al toch wel 7 uur geduurd heeft (inclusief tussenstops... Italiaanse meisjes zijn echt niet zo sportief) kruip ik nu vrij bekaf -maar ongelofelijk voldaan- mijn bedje in.

Slaapwel!

Activity

2007-10-13T10:04:00.000+02:00

Donderdag was een mooie dag. 's Avonds zijn nog naar de Triangel geweest, waar ze wel meer dan [heeeeeeeeeeel veel] spelletjes hebben. Annika heeft mij uitgenodigd voor een Nachfeier van mijn eigen verjaardag (die ondertussen wel al heel lang aansleept), en op mijn beurt heb ik Nicky, Liesbeth, Anneleen en Helene, een Noorse uitgenodigd.

Het spelletje werd uiteindelijk Activity, waarbij je teamgenootjes raden welke woorden je uitbeeldt, tekent of beschrijft. Vanzelfsprekend zijn er dan ook fantastisch leuke foto's gegenereerd.
Nicky beeldt "Macht" uit.
En hier gaat het van "Macht" naar "Ohnmacht" (bewusteloosheid). Het beste van al: het woord is nog geraden geworden ook. Al heeft Nicky toch wel heel lang met zijn pollekes moeten draaien.

"Puzzeln" was dan weer iets te moeilijk om te raden.

En zouden we de soort "Schlurpfer" raden?

Ja hoor!

O ja, en dit is "knutschen"

Want een zuigplek is geen Saugfleck, maar een Knutschfleck... Jammer

Van gortigere foto's blijven jullie bespaard, de batterij van Nicky's fototoestel kon het namelijk ook niet meer aan...

Vooruitgang

2007-10-11T09:05:00.000+02:00

Gisteren was een mooie dag. Ik heb een DDR-Rad gekocht voor maar 45 euro, Nicky heeft (eindelijk) een kot gevonden en we weten ondertussen dat we ons uurrooster terug volledig mogen aanpassen. Ik ben nu dus volop aan het e-mailen naar docenten. Docenten die ons ontgoochelen, docenten die ons slechts deels ontgoochelen, docenten die ons niet ontgoochelen. Docenten waarvan hun e-mailadres niet werkt. Het kan allemaal.

Oh, Erasmus in Leipzig is een übercoole ervaring.

En gelukkige verjaardag, Erik.

De eerste lessen

2007-10-09T15:15:00.000+02:00

Hooray, vandaag ben ik twee lessen binnengeraakt! Alleen jammer dat ik denk dat ik niet veel met die lessen ben. Eerst stond ik eigenlijk bij een vak "Mexicaanse ideeënwereld van de 20e eeuw" om mijn Spaanse cultuur bij te schaven. Maar meer en meer mensen kwamen dat lokaal binnen, en die docent niet. Aangezien ik niet wist of ik dat wel mocht volgen, ben ik het daar afgetrapt, en naar de les vertalen Spaans-Duits geweest. Daar mocht ik wél binnen. Die les was totaal chill, iedereen was zich nog aan het voorstellen toen ik daar een kwartier te laat binnenviel. Dat voorstellen was wel fijn, maar daardoor merkte ik dat ik misschien wel een beetje verkeerd zou kunnen zitten. Er zaten feitelijk *alleen* Spanjaarden daar. Enfin, er werd verder voorgesteld, en dus heb ik ook mijn steentje bijgedragen. Ik ben daar alleszins welkom. Op zich vond ik dat fijn, maar het niveau van de Spanjaarden ligt -nogal logisch- vrij ver onder het mijne, en ik weet niet of ik m'n gading daar kan vinden. Enfin, het laatste kwartiertje moesten we een tekstje vertalen, wat op zich wel weer moeilijk was. Van Spaans naar Duits met een omleidingetje via Ieper. Enfin, met mijn tekst was ikzelf niet tevreden, maar we zullen wel zien.

In de namiddag heb ik dan Spaanse grammatica gevolgd, maar blijkbaar een oefeningenvak. Daarvan krijg ik dus geen examen, maw, flut. Enfin, die docente vertelde mij dat ze de maandag ook grammatica geeft, en de donderdag, en dat ik wel daarbij kan aansluiten. Het niveau zou weliswaar ietske lager liggen, maar nog steeds geeignet voor een 5. semester. Fijn, want 'k heb echt mijn hersenen moeten pijnigen over dat Spaans. 't Zit nogal ver weg, en ik snak naar mijn cursussen. Maarja, 't zal vanzelf wel terugkomen zeker :)

Na de les vroeg een meisje ('k heb niet eens haar naam gevraagd *bloos*) of ik zin had om morgen om 20u aan het Gewandhaus te staan, voor een Kneipentour. Ik veronderstel dat dat eigenlijk de Buddyavond is, maar 't was sowieso wel fijn dat zij mij daar persoonlijk over aansprak. Morgen zal ik haar naam dus wel vragen ;) Haar Spaans was trouwens hervorragend.

Enfin, in beide lessen heb ik niet aan een tafel kunnen zitten, wegens plaatstekort, dus ik veronderstel dat ik misschien toch die les van deze morgen had kunnen volgen. Jammer, maar helaas. Volgende week nog eens proberen.

We mogen niet naar school!

2007-10-08T18:55:00.001+02:00

En hier ben ik weer. Al een eindje geleden dat ik nog zo gefrustreerd een bericht optypte... Maar het loopt dan ook de spuigaten uit. De administratie is hier rot. De vakken die we vandaag wilden volgen, kunnen blijkbaar niet. De lessen zijn al volgeboekt. Dat is NIET fijn! Bovendien moeten we zelf ons programma uitpluizen, wat op zich al een monnikenwerk is. Het maakt het er niet beter op dat de site van de universiteit platligt. Hallo Leipzig!

Verjaardag and stuff

2007-10-07T19:44:00.001+02:00

Wilmafeier, met een voorafje bij Anneleen. We houden van Duitse muziek, vooral als Melvin (enfin, zo spreek je zijn naam toch ongeveer uit) de DJ is!. Merk ook mijzelf op (heel belangrijk) en Elien.
Thomasz, de Pool, Hanna, de Finse, Anneleen en Samuel de Tsjech

Al een chance dat het zo gezellig was bij Anneleen, want het Nachtcafé is -laat het ons zacht uitdrukken- stom. Als idioot zou je het ook nog wel kunnen omschrijven, of dwaas of zo. En o ja, saai ook. Enfin, zolang het pejoratieve woorden zijn, kom je in de buurt. Gelukkig was ik nog jarig, want daardoor was het sowieso een beetje leuk. Cadeautje van Liesbeth gekregen, Kuschelsocken, en plakkertjes. Als een mens nu eenmaal pijnlijke schoenen koopt...

Daags nadien hebben we voedsel genuttigd in een restaurant. Gelukkig, want daar dienen restaurantjes nu eenmaal voor. Het was er echt gezellig, sehr preiswert ook. De moeite waard om nog eens terug te keren!

Daarna zijn we de Moritzbastei gaan verkennen. Poepsjiek gebouw, zo'n café vind je nergens anders. Heel fijn allemaal.

Vandaag wat cultuur opgesnoven, mn in het Gewandhaus. Da's een concertgebouw. Zuivere lucht ingeademd, want die wordt daar blijkbaar speciaal gezuiverd. Die en nog veel meer interessante weetjes te horen gekregen tijdens de guiding tour. Merci voor de tip, Lies!

Morgen ga'k een Mensa verkennen, samen met Robert. En ik ga mijn eerste les proberen... Dat denk ik toch. En o ja, mij inschrijven voor de Berlijnuitstap. Twee uur op voorhand daar zijn, muss doch reichen, oder?

Slaap lekker!

2007-10-07T19:44:00.000+02:00

Der 5. Oktober

2007-10-05T11:39:00.000+02:00

Geen zo'n speciale dag. Maar vannacht dan weer wel. Want dan sind wir den 6. Oktober, en dan is het mijn verjaardaahaaag! En ik begin het wel te merken :) Vandaag heb ik al twee kaartjes gekregen, van oma en opa, en van tante Yvette en nonkel Gilbert. Ze liggen nog steeds ongeopend op m'n bureau, en het is de bedoeling om dit zo tot morgen te houden... We zullen binnenkort wel eens zien of mijn karakter sterk genoeg is.
Vanavond feestje bouwen, im Nachtcafé. Naar het schijnt is de muziek daar barslecht. Jammer, want ik wou van die fuif mijn verjaardagsfeestje maken. Maar langs de andere kant ook niet jammer, want dan gaan we zaterdag gewoon nog eens op restaurant, en een cocktailtje drinken of zo.

Voor de rest is hier alles wel rustig. Woensdagmiddag, als de eerste lesweek dus net in zijn helft zit, hebben we een afspraak gekregen bij onze coördinatrice om onze vakken uit te kiezen. Lekker op tijd en zo, en dat vind ik fijn, want ik hou wel van stiptheid.

Ahja, deze namiddag gaan we naar een info-uurtje over het bachelorschap. Ik hoop daar nog iets interessants te vernemen, maar ik vrees ervoor. We zullen wel zien zeker...

Tschüssi!

O ja, als ik mijn volgende blog typ, ben ik geen tiener meer -whaaaaaaaaaaaah!

Der 3. Oktober

2007-10-03T20:11:00.000+02:00

Nationalfeiertag. Tag der deutschen Einheit. De dag, waarop een winkel die nazikledij verkoopt, zijn deuren voor het eerst opent, en dat punks en neonazi's door de stad rennen. De dag, dat alle banken gesloten zijn en ik geen rekening kan openen. De dag, dat alle docenten vrij hebben, inclusief onze coördinatrice, en dat we ons programma nog steeds niet kunnen regelen. De dag, dat Nicky alweer voor twee koten afgewezen is. Maar vooral de dag dat ik jullie de eerste foto's van Duitsland laat zien :) Veel zijn het er nog niet, maar zo kunnen jullie toch al merken hoe ik aan het verduitsen ben. Viel Spaß!

In de 4 rooms

Anneleen en haar Pool, Thomas.

Liesbeth en ik met ons bier

Anneleen met haar Italiaan, René.

De drie Vlekho'ers in mijn bedje, na de film

't leven is soms hard

2007-10-02T07:50:00.000+02:00

Waar we de moed vandaan halen weet ik niet, maar degenen die hier het feestje staande gehouden hebben tot halfvier, en hun voeten letterlijk kapot gedanst hebben (ik dan toch) zijn om halfacht opgestaan, want subiet vertrekken we naar school!

let's go!
xxx

en o ja: uit het oog, maar niet uit het hart
gelukkige verjaardag Ellen!

Als alles een beetje op z'n pootjes begint terecht te komen

2007-10-01T17:25:00.000+02:00

Ziezo, eventjes tijd maken voor mijn allerliefste bloglezertjes. Momenteel heb ik het heel druk met de toerist uit te hangen, en contact te zoeken met mensen. Gisteren ben ik samen met Nicky Anneleen bezocht. 't Was er heel fijn. Deze avond zie ik haar opnieuw, maar dan in een -hopelijk- hele grote bende, want we gaan op café met WILMA, dé studentenclub voor een Erasmusser in Leipzig.

Deze ochtend het akademisches Auslandsamt proberen te verkennen, maar er stond iets te veel volk naar ons gedacht... We zullen ons morgen wel inschrijven. 'k Hoop trouwens dat ik daar niet te veel problemen mee zal hebben, want je hebt blijkbaar een Zulassungsbescheid nodig, en dat heb ik hier niet. Tjah, als je Jozefien heet hé...

Ondertussen heb ik ook al Robert gezien. Hij heeft een kaartje meegebracht omdat ik verhuisd ben, hoe schattig is dat niet ;) Hij heeft me wat meer bijzonderheden in de stad getoond, het was plezant.

Daarnet ben ik om een simkaart geweest, zodus, ik kan het nummer hier in de rechterkolom posten. Als jullie zin hebben, zou het heel handig zijn als jullie je nummer naar mij e-mailen of zo. Mijn meeste nummers zijn nl opgeslagen op m'n simkaart, en niet op de gsm zelf.

Tot binnenkort,
Jozefien

Here we are!

2007-09-29T12:09:00.000+02:00

Haai!
Hier ben ik alweer, veilig en wel gestrand in het mooie Leipzig. Het weer is wel al super op z'n herfsts, maar dan nog straalt de stad klasse uit.

Gisteren de doortocht. Keulen was echt wel fijn. Maurice heeft het gehaald -sneller dan wij- en ook Valérie wachtte ons op aan de Kölner Dom. Beetje wandelen, beetje babbelen, beetje keuvelen. De trein richting Flughafen genomen, en daar nog iets gedronken. De bagage gewogen -ik had 400g te veel bij, shame on me- en de veiligheidscontrole overleefd. De scanner piepte zo ongeveer overal waar hij kon piepen, en zelfs mijn schoenen moesten aan een grondigere controle onderworpen worden. Ik keek dus op kousenvoeten toe hoe Liesbeths yoghourtje onteigend werd en hoe Nicky wél zomaar door de controle heen kon. Zelfs zijn riem had hij niet aangedaan. Als dat geen vrouwendiscriminatie is... :)
Vliegtuigje genomen, uurtje later geland, en treintje naar Hauptbahnhof Leipzig. Daar eventjes getwijfeld welke richting we uit moesten, maar toch zonder omwegen tot aan de Windmühlenstraße 8 geraakt.

Annika en Angelina, een medestudente van Annika, hebben voor ons gekookt. Het was lekker ;)
Deze morgen gemerkt dat het 's avonds veel sneller donker is, maar 's ochtends ook veel sneller licht. Da's dus ook wel fijn.

Ik laat Nicky nu wat van m'n internet profiteren, zodat hij een kot kan zoeken.
Tschüssi!

Here we come!

2007-09-28T07:29:00.000+02:00

Haai!
Vandaag is het zover.... Lalalalala! Leipzig, tadadah, Leipzig, tadadah! Liesbeth zit nu al op de trein, binnen een halfuurtje wordt die door Joris afgehaald in Gent, rijden zij naar Limburg. Ondertussen halen Pieter en ik Nicky af in Diest, en rijden wij ook terug naar Limburg. Dan wordt alles overgeladen, et voilà, we kunnen vertrekken. Woeahaaaa! Super spannend!

Merci voor alle berichtjes, het hart zit onder de juiste riem!

Dit was mijn -voorlopig natuurlijk- laatste berichtje uit België :)
Tschau tschau! xxx

Zennnnn

2007-09-26T19:38:00.000+02:00

Zo voel ik me wel. Voor zover ik mij bij zen iets voorstel tenminste. Het gevoel van verlicht te zijn, na een stressmoment. Stel het jezelf voor: x-aantal dagen geleden ben je je ziekteverzekering in orde gaan maken. Uiteindelijk heb je daar met twaalf man voor u gezeten, om vijf minuutjes in zo'n bekrompen ruimte te gaan kruipen, waar ze iets in hun computer aanpassen. Piece of cake. Je gaat naar buiten en denkt 'zucht, alweer een stukje dichter bij het erasmusavontuur'. X-aantal dagen later -met name, de dag voordat je vertrekt- merk je dat je een bewijs nodig hebt om aan te tonen dat je ziekteverzekering wel degelijk in orde is. Stressssss! Anders kun je je namelijk niet immatrikulieren, laat staan inschrijven bij het Bürgeramt. Meer stresssssssss! In een flits besef je dat je die computer van de CM niet kan meenemen, en dan is het er: een probleem -en heel veel stressssss! Je checkt de openingsuren van het CM-kantoor hier in de buurt, en je probleem zwelt aan: 's namiddags is het kantoor niet open. Sta mij toe het nog eenmaal te herhalen, ik poog mijn mondvocht binnen te houden: mega mega megaveel stressssssssss!

En dan... het sprankeltje hoop: de telefoon. Je toetst vol overgave het nummer in, je wacht tot die overgaat, die mensen nemen zelfs op (!), en het probleemstelling kan uitvoerig behandeld worden. Twee minuten en 44 seconden later hang je op, met de mededeling dat die mensen speciaal voor jou de deur zullen openen, zij hebben immers een fout gemaakt door die World Assurance kaart vergeten te geven. In zes minuten, in plaats van de gebruikelijke negen en een half, zweef je naar het Alphonse Vandenpeereboomplein, waar ze je teergeliefde document afprinten. Twee keer zelfs, want de eerste keer was de datum nog niet in orde. Ik hoor daar te blijven tot eind maart, en niet tot eind dit jaar.

Bij deze de moraal van de dag: Heb vertrouwen in je ziekenfonds!

Praktische voorbereidingen

2007-09-25T13:32:00.000+02:00

Het kriebelt! Echt waar, Leipzig komt zo dichtbij dat je het bijna kan voelen. Nu ben ik aan het bedenken wat ik allemaal mee moet nemen, en o jee...

Als je kledij indeelt, heb je al de pyjama's, de sportkleren, de gewone kleren, de regenkleren, de warme kleren, de schoenen, het ondergoed... en dat is niet alles! Sokken zijn niet gewoon sokken, maar ook kousenbroeken, panty's en enkelsokjes. Sportkleren zijn naast een broek, een topje, een makkelijke trui en m'n schoenen ook nog eens een bikini en een grote handdoek. En over pyjama's gesproken... neem ik dan ook een kamerjas mee, of blijft die thuis? Als ik denk aan badkamergerief, zijn dat niet alleen de reguliere zepen, maar ook een nagelknippertje, een minihaardrogertje (neem ik dat echt mee?), haargerief. En dan is dat weer niet alleen shampoo, conditioner en een kam, maar ook haarspeldjes, een rekkertje (of meer... ik raak dat snel kwijt, maar wie niet hé)... Elektronicabucht is een laptop, een lader, een webcam en de headset, maar vergeet ook het usb-stickje niet! En dat is alleen nog maar computerelektronicabucht. Ook de gsm('s?), lader, fototoestel met toebehoren en nog wel 100 000 dingen horen daarbij.

Maar hey, het is fun! Zolang we maar niet denken aan de tijd die ik tekort kom: deze namiddag naar de bib, met Erik om mijn verjaardagscadeau (spannend!), deze avond nog een vakantiejobje in het Kruidvat, waar ik eerder vandaag ook nog eens langsmoet. En o ja, de schoenmaker. Hopelijk krijgt die mijn laarzen tegen morgen verzoold. Morgen nog eens langs bij de oma en opa en de tante en nonkel. En 's avonds komt mijn allerliefste zusje ook nog eens naar huis, speciaal om mij te zien. Voor haar wil ik ook nog een verjaardagscadeau vinden in de tijd dat ik thuis ben eigenlijk...

Enfin, 'k ga der dus maar eens spoed achter zetten. Zodat ik ook nog eens mijn kamer kan schoonmaken. De laatste keer voor in de volgende zes maanden. Maar dat vind ik niet erg.

Als er een reden is om te feesten...

2007-09-24T10:49:00.000+02:00

Vorige week vrijdag: curiosum
een verrassingsfeestje voor mij, en eentje voor Pieter. Verjaardagsfeestjes voor ons, een afscheidsfeestje voor mij, een housewarming, en wat er nog allemaal gevierd moest worden.
Het was fuuuuuuuun!
Enjoy

Bram, uit de oude doos
Erik, man in white
Sylvie, de Amerikaanse schone
Bram, Sylvie en Audrey (haar vermomming is heel subtiel... ze kwam als... Audrey!)

Webcams voor als ik in Duitsland vertoef

Cowboy Toon en Audrey Audrey
Stoere PyjamaPieter en Erik
De girls uit Ieper kwamen aan, et voilà, Jozefien is een dierenrechtenactivist. Weer die peer!
Oermens Veerle en Indiase vrouw Griet
Sylvie en Da Pimp Hannes
Voorbereiding afscheid van Erik
Erik wordt mishandeld

Erik neemt met spijt in het hart (op z'n voorhoofd) afscheid

Maak ook kennis met Steppe en Filip. Deze charmante jongen met dito kilt belde eerst aan het verkeerde huis aan. Kwestie van door de politie achtervolgd te willen worden.
Madame Françoise, alias Ellen, en een al wat meer geciviliseerde oermens

Hier begint het interessante stuk van het feestje (kuch)
[CENSORED!]

Ooooh, die voet!

Griet, Filip, en ik. Let vooral op die drie geile blikken.

En verdere foto's zijn echt niet meer publiceerbaar...
Of ook wel ;) Check de speeeeees

Fototijd

2007-09-20T16:28:00.001+02:00

Een kleine greep uit al onze reisfoto's

een dag in het veel te chique hotel, m.n. de badkamer -ooooh, en er lagen zo veel dingetjes die je kon meenemen! Een scheermesje, een kam, een tandenborstel, een douchekapje, een zeepje, shampoo, douchegel, bodymilk... 'k ben precies nog één iets vergeten, maar tot daar aan toe. [...] Het was een sponsje!

Valladolid
Een beetje een pervert, maar ik moet toegeven dat ik me toch wel een beetje vereerd voelde door die kerel

Ode aan Filip

En hoe groot gaat Jozefientje later worden? Zooooooo groot!
Het appartementje, en wel meerbepaald onze bedden. Merk het stoute kastje op!

Onze bedden. Merk het brave kastje op!

Vlaggetjes!

Uitzicht

Jozefien springt in Plasencia subtiel voor de lens

Meer van de stad, minder van Jozefien

Bergtocht. Tussenstop in San Martín del Castañar:

Een stierenarena(atje).

De hoogste top van al die bergen samen. En wij moeten daar natuurlijk weer heen rijden.

La Alberca en de lokale bekendheid daar (nee, niet ik):

Salamanca!!

Spiegels om het plafond beter te kunnen bekijken. Slimme luitjes toch wel.

Gregoriaanse zangboeken en Jozefien. Dat komt NIET goed!

La feria, met de mandenvlechter.

Una jarrita (kannetje) de sangría:

De kathedraal aan mijn voeten -of was het nu net omgekeerd?

Béjar. In ieder stadje heb je wel een Calle de Cervantes of een bar die Don Quijote heet. Het is dan ook heel fijne lectuur.

De stadsmuren van Ávila

Jozefien verovert de stad

En dan verder naar Segovia. Alcálzar, oftewel het kasteel.

Mijn nieuwe vriend:

En het aquaduct

Reisverslag

2007-09-19T22:30:00.000+02:00

Maandag 10/09: Pieter is jarig (het mysterie is opgehelderd, Simon) en wij vertrekken op reis. Vanuit Brussel Zuid vertrekt er een pendelbus naar Brussels South -Charleroi dus. Die bus zit volgestampt met Italianen, en Pieter en ik kunnen niet naast elkaar zitten. Daarom probeer ik te socializen met mijn buur, maar die apprecieert dat niet ten volle. Hij vond het sowieso al niet fijn dat ik die plek opeiste, zijn koffertje had die zetel volgens hem meer nodig. 'k Heb mij dus een uurtje verveeld. Daarna nog een kleine drie uurtjes verveeld in de luchthaven. Noot aan mezelf -en aan anderen: als je je ticket hebt, hoef je echt niet meteen door de security heen te gaan. Buiten wachten is fijner! Het opstijgen zelf was wel spannend, en het kietelde in m'n buik (hihi), aan de rest was niet verschrikkelijk veel. 'k Was blij dat we er waren. Heel schoon weer en zo. Met de huurauto naar Valladolid. Een poepchic hotel, amai. De wc was gesteriliseerd, en dat hadden we geweten. We kwamen maar om 21u aan, maar voor Spanjaarden is dat net etenstijd. Kwam dus goed uit, en we hebben een speciaal stierenmenu gegeten. Ik weet niet wat het allemaal was, maar het viel wel mee ;)

Dinsdag 11/09: Valladolid bezocht. Niet zo'n heeeel fantastische stad, maar je kon er toch een paar uur rustig wandelen. Daarna reden we naar Calendario, daar was ons appartementje. Een typisch bergdorpje, waar iedereen nog iedereen kent en de tijd een beetje is blijven stilstaan. Onze behuizing was een echte meevaller!

Woensdag 12/09 trokken we er meteen deftig op uit: we hebben niet minder dan drie stadjes aangedaan. Aangezien we heel zuidelijk in Castilla y León zaten, konden we ook een stukje Extremadura verkennen. Hervás, Baños de Montemayor en Plasencia hebben we bezocht.

Donderdag 13/09 deden we nog beter: een bergtocht (met de auto). De haarspeldbochten kon je nemen aan een snelheid van de volle 20 km/u, maar het uitzicht was wel om u tegen te zeggen. De dorpjes die we zagen waren vaak ook de moeite waard. Toen we het eerste, San Martin del Castañar, binnenkwamen, zaten op de Plaza Mayor een tiental oude mannetjes voor hun gevel. Je ziet dat wel vaker, maar die waren echt grappig. Daarna zetten we onze tocht voort naar het hoogste punt van onze bergketen, en kwamen uit in La Peña de Francia, waar een paar monniken een klooster gebouwd hadden. Aangezien enkel die mensen en een handvol toeristen die weg moesten gebruiken, was die dan ook niet al te fameus. 'k Heb een paar keer gehoopt dat we niet samen met een andere auto in zo'n bocht zouden zitten. Alles verliep gelukkig wonderwel (want ik kan het navertellen) en we vervolgden onze weg dus. La Alberca was het volgende oord. Veel toeristischer (du-uh...) maar ook gezellig. Daarna reden we door naar Las Batuecas. Niet lachen, maar dat dorp hebben we precies wel gemist... En toen we vier keer voorbij een politiewagen gereden waren (die staan gewoon stil op een kruispunt, en kijken naar de auto's... echt vreemd) hebben we besloten om verder te rijden, naar Miranda del Castañar. Na dat gezien te hebben, had ik der eigenlijk ferm genoeg van en zijn we naar huis gegaan. Nah.

Vrijdag 14/09: even bekomen van al dat autozitten. Alleen Béjar (de dichtstbijzijnde stad) bezocht. Naar mijn mening was die stad stom van vorm (zo een worst, allez, in plaats van een cirkel) en ik ben koppig blijven volharden. Hij is nog steeds stom.

Zaterdag 15/09: Dit moest het hoogtepunt van mijn reis worden: Salamanca. Hier was ik echt naar aan het uitkijken. En die stad was wel super de moeite. Heel mooie gebouwen. Alleen jammer dat we precies vaak niet binnen konden. Maar dat werd ruimschoots goedgemaakt door de feria (een foor) die daar aan de gang was.

Zondag 16/09: Beseffen dat Salamanca niet het hoogtepunt van de reis is. 't Werd overtroffen door Ávila. Hele mooie stad, prachtige vestingsmuren. En daar weet ik alweer iets van. Daarna nog doorgereden naar Segovia, minimum even hard de moeite. Een kasteel met veel grappige riddertjes. En een superchic aquaduct. Hiervan zouden jullie foto's moeten zien ;)

Maandag 17/09: Heel de dag thuisgebleven! Allez ja, alleen in Calendario, ons dorpje, gaan wandelen. In Segovia hadden we een gevangenistoren bestegen, en ik had het geweten (nu nog steeds eigenlijk) Amai mijn knieën... Voor de rest het appartement schoongemaakt. Wederom, foto's zijn fantastisch ;)

Dinsdag 18/09: Vertrekdag. Aangezien Pieter en ik cultuurgericht zijn, zijn we speciaal (dit verdient enige aandacht) om 7u opgestaan, om Zamora te kunnen bezoeken. Maar daar was precies minder te zien dan verwacht, dus nog even naar Tordesillas doorgereden. Aangezien daar nóg minder te zien was, gewoon richting vliegveld gegaan. 's Avonds thuisgekomen

Donderdag 20/09: Jozefien typt voor jullie dit verslagje op. Weliswaar zonder foto's, die staan op m'n laptop, en ik heb geen zin om die nu aan te zetten, maar dat komt er wel nog van.

En vanaf nu focus ik mij wel weer op Duitsland, beloofd. Volgende week vrijdag ben ik daar trouwens al... Spannend!

Back

2007-09-18T21:39:00.001+02:00

Dag m'n poepies
I'm back, alive and kicking!

Morgen volgt een leuke uiteenzetting over m'n Spaanse avonturen (kuch)
Nu ga'k een filmpje kijken.
Da-aaaag xxx

Spanje, here we come

2007-09-10T07:31:00.000+02:00

Dag schatten

ik kom even melden dat mijn ultieme vakantiemoment is aangebroken: vandaag vertrek ik op reis. Ik ben terug de 19e, dus vanaf dan kunnen jullie op het puntje van jullie stoel zitten, tot ik een verslagje getypt heb.

Ciao beebs! xxx

Btw, wie Pieter een gelukkige verjaardag wil wensen, feel free....

Communistische wachtrijen in de metro

2007-09-07T08:35:00.000+02:00

Gisteren heb ik Brussel bezocht. Meer bepaald Rogier in Brussel. Nog meer bepaald de twee rijen aan de MIVB-Bootik in Rogier in Brussel. Ik heb er namelijk zo ongeveer gekampeerd. Om halftien kwam ik aan in het desbetreffende metrostation. Ik wou kost wat kost het goedkope MIVB-abonnement. Dus niet letterlijk kost wat kost, ik wou er 40 euro aan geven. Soit. Drie kwartier later had ik de eerste rij doorlopen. Daar bekeken ze op je wel de juiste papieren meehad (en of het dus de moeite was om te blijven wachten) en kreeg je een nummertje. Je weet wel, het slagersprincipe. Toen ik de staart van de andere rij opzocht, en besefte dat er 51 mensen voor mij waren (later heb ik beseft dat er dat het dubbele waren), zocht ik een Metrokrantje, en heb ik mij op clochardiaanse wijze in de metro neergezet. Gelukkig had ik eerst het idee om snel om het abo te gaan (vorig jaar deed ik dat op een halfuurtje) en dan nog mijn trein te halen. Daardoor had ik al mijn spullen -en dus ook mijn boek- bij en was het al 482x minder saai dan voor de rest van de wachtende bevolking. Want veel wachtende bevolking was er wel! Ook de niet-studenten die hun abonnement wilden gaan verlengen -en er dus de volle pot voor moeten betalen- moesten in dezelfde rij gaan staan. Ronduit belachelijk om hen zo veel tijd te laten verliezen. Die mensen hadden niet eens een doel. Maar enfin. Toen er nog twee mensen op mijn telling voor waren (ik zat op de telling 1-499, en dan was er nog een andere 500-999, vandaar mijn verwarring dat er maar 50 mensen voor waren) ben ik jolig opgesprongen en heb ik mij in de tweede rij naar voor gewerkt. Een andere man was blij dit te zien, want hij kon zo mijn metrokrantje innemen. Die brave mens heeft zelfs gemerkt dat ik twee euro verloren had, en die heeft mij dat teruggebracht. Merci!

2007-09-04T16:57:00.001+02:00

Hello

Binnen een goed kwartier neem in de trein richting Poperinge. Beetje inventariswerk gaan doen, lekker spannend.

Daarstraks heb ik nog meer spannende dingen gedaan. 'k Ben naar de bib geweest. Reisboeken gaan halen voor in Spanje. 't Begint te kriebelen!

Cheerio! x

September

2007-09-03T12:50:00.000+02:00

In talloze blogs kun je er waarschijnlijk niet onderuitgeraken. En laat mij maar lekker meedoen. Voor de mensen die het nog niet geweten hebben, check de kalender even. 't Is alweer de eerste schooldag. Voor de jongere generatie dan toch. Ik heb geen les tot 8 oktober. Oooo ja, benijd mij maar. Je mag. Voor eventjes dan toch.

Voor m'n zusje was het wel zover. Eerste dag, nieuwe school. 'k Ben meegeweest om haar kamertje een beetje op orde te zetten. Al die nieuwe indrukken, het overviel haar wel een beetje. Maar ze redt het wel. Ze zal samen in haar leefgroep zitten met Bert, een jongen waarmee ze vroeger ook al een groepje deelde. En ze heeft al een liefdesbrief gekregen van Yves. Het wordt dus wel ok.

Deze namiddag ga ik de bibliotheek plunderen. Reisboekjes dan. Want volgende week vertrekken Pieter en ik richting Salamanca. Hooray!