27 november 2007
25 november 2007
Mijn oprechte excuses
Tot binnenkort, voor een deftig bericht!
Jozefien
22 november 2007
Happy
Fazit:
Insgesamt eine gute Übersetzung, da sie von einer Übersetzerin angefertigt wurde, die keine deutsche Muttersprachlerin ist. Inhaltliche Fehler traten nur geringfügig auf. Ausdrucksmängel traten vor allem durch die Verwendung negativ konotierter Lexeme auf (Führer, Erregbarkeiten). Lediglich die Satzstellung deutete an manchen Stellen darauf hin, dass die Übersetzung nicht von einem Muttersprachler angefertigt wurde.
Am Ende des Textes nahmen die Fehler ein wenig zu. Vermutlich lag es aber auch an der konfusen, vielleicht sogar defekten Struktur im Ausgangstext.
Da man den Text ohne weiteres hätte verstehen können, würde die Übersetzung in meiner Bewertung bestehen. Inhaltliche Fehler waren nur geringfügig vorhanden. Alle anderen Fehler haben das Verständnis nicht behindert und sind somit durchaus in einem solchen Fall zu vernachlässigen.
Het feit dat ik toch wel 15% van mijn fouten zelf nog had kunnen corrigeren, verliezen we nu natuurlijk voor eventjes uit het oog. Ik ben blij. Nah.
21 november 2007
Running dinner = high speed dinner
De running dinner was echt geslaagd. Minder chaotisch dan verwacht, en heel gezellig. Doordat de bus net voor onze neus wegreed, waren we tien minuten te laat bij Annika en Johannes. Maar dat kon natuurlijk erger. We waren twintig minuten te laat bij Petr en Eva. Maar die zaten bij ons samen op de bus. Heel grappig. Die stonden ook te wachten aan de halte waar wij moesten opstappen. En heel de tijd hebben we mekaar zo in het oog gehouden met het idee van "zouden die toevallig ook meedoen?" Toen ze aan dezelfde halte als wij uitstapten, en dan nog eens hun huissleutel bovenhaalden bij nummer 85, was het helemaal duidelijk. Heel handig dat we dus samen waren aangekomen. Hun naam stond namelijk niet op de bel. En een telefoonnummer hadden we ook niet. Maar alles is dus goed gekomen. Als hoofdgerecht zal het waarschijnlijk iets typisch Tsjechisch geweest zijn, aangezien zowel Eva als ook Petr vandaar afkomstig zijn. 't Was een ovenschotel met champignons, room, sauerkraut en aardappelen. Op het eerste zicht lijkt dat een vreemde combinatie, maar het was wel superlekker. Zoals het echte Tsjechen behoort, hadden die veel te veel bier, en dat moest en zou ook leeggedronken worden. Op het laatst de tijd een beetje uit het oog verloren, waardoor we naar ons kot moesten rennen. Twee mensen stonden al op ons te wachten. Maar het academisch kwartiertje was nog niet voorbij, zodus... Een halfuur na ons kwam het laatste team bij ons aanbellen. Annika en ik voelden ons al wat minder schuldig. Iedereen vond ons dessert trouwens lekker. Ze moesten ook wel, nadat we uitgelegd hadden dat het met veel haat klaargemaakt was :) (terwijl we aan het pureren waren, zei Annika dat we moesten denken aan iemand die we niet konden uitstaan, dan ging alles opeens veel krachtiger en sneller).
Nadien zouden alle groepen -en anderen- afspreken in het Beyerhaus. Da's vrij bekend blijkbaar, én op 20m van mijn kot af... Als ik dat nu eens eerder geweten had hé :)
Al bij al een super geslaagde avond, echt leuke mensen leren kennen en zo. Alleen moest ik altijd de politiek van België bespreken.. Maar hoe zit dat nu eigenlijk precies? Ik ben niet meer 100% mee denk ik. Antwoorden zijn heel welkom, dan kan ik ook eens intellectueel overkomen.
Tschüss!
20 november 2007
Eisenach II & een dessertje
Deze avond is er running dinner. Annika, mijn kotmatinneke, en ik zouden voor het dessert zorgen. Iets dat met het juiste gereedschap waarschijnlijk een kwartiertje duurt (maximum), maar dat hebben wij in drie uur geklaard. Tip: geen perzikken door een zeef duwen. Alles is wel fijn, maar amai...
Alles gaat er (nog) vrolijk aan toe.

Nood aan versterking. Zelfs in de vorm van whiskylikeur...

Jaja, zelfs de citroenen worden met de hand geperst!

We kijken boos naar de perzik(moes)

Morgen meer!
19 november 2007
Romantiek in Thüringen: Eisenach
De Nikolaitor. In de middeleeuwen liep onder deze stadspoort de handelsweg van Krakau naar Frankfurt.

Een indrukwekkende Luther.
Groepsfoto bij onze goeie vriend Martin.

Boterhammetjes in de kou...

Het panorama van bij de Wartburg. Niet echt duidelijk precies hier, maar foto's leven sowieso maar echt in je herinnering hé. Allen daarheen!
De Wartburg.

Nog meer Wartburg (jaja, lekker origineel)

Bach in het donker.

Het Lutherhaus en het Bachhaus hebben we ook bezichtigd. Geen foto's hiervan, om de eenvoudige reden dat je geen foto's mocht nemen. En dan doen we dat ook niet. Wij volgen altijd flink de regels.
O ja, en ook geen foto's van marginaliteiten in de trein. Dat zou ons imago schaden.
17 november 2007
Hard labeur
Gelukkig valt op maandag één les weg (vanwege de blocksitzung), en op dinsdag twee (Betreffende docenten bevinden zich beiden in Latijn-America) Een andere docent zal er ook niet zijn, maar die heeft voor een gastdocente gezorgd. Eén les zal die dag wél normaal verlopen. O ja, en woensdag is er Buß- und Bettag, ein Feiertag der evangelischen Kirche. Vrijaf dus. Misschien valt de week dan al bij al nog mee *wink*